na płatkach stokrotki

[MIROSŁAW C.]

 

cicho wyłaniam się z lasu

przeznaczony do zniemczenia

w wyjątkowo 

pięknym momencie roku

przeżyłem noc

 

sześć lat

czytałem ze słuchu 

wyciszonych 

obrazków lirycznych

mój pierwszy pocałunek 

 

zaczynam chodzić w kółko 

rozpaczy i bólu

dziewięćdziesiąt dziewięć wiosen 

na płatkach stokrotki

wyliczam

 

kocha – nie kocha ...

 

 

 

 

 

[Annna2]

@MIROSŁAW C. Piękny i trudny wiersz- jak trudne było dzieciństwo,

i przeciwwaga stokrotki- bo dzieci są niewinne, i nie powinny cierpieć

[Berenika97]

@MIROSŁAW C.

 

Bardzo poruszający wiersz. Jest tu  wstrząsający kontrast między historią a dziecięcą niewinnością. „Sześć lat” i „dziewięćdziesiąt dziewięć wiosen” - jakby cały los zamknął się w jednym liczeniu płatków. 

[MIROSŁAW C.]

@Annna2 @Berenika97

 

Władze nazistowskich Niemiec rozpoczęły planowanie rabunku polskich dzieci już na początku II wojny światowej.

25 listopada 1939 r. Urząd Rasowo-Polityczny NSDAP przekazał Himmlerowi opracowanie dotyczące planów wobec ludności podbitej Polski. Dokument postulował wyłączenie „rasowo wartościowych” dzieci polskich z przeznaczonej do wysiedlenia ludności polskiej i wychowanie ich na Niemców w specjalnych sierocińcach bądź w niemieckiej opiece rodzinnej

 

Dziękuję bardzo za wszystkie ślady zainteresowania, pozdrawiam.