sen

[Migrena]

 

 

 

sen

 

śnimy się komuś
albo coś śni się nami

nie ma podłoża
kiedy stawiasz krok
grunt cofa się jak język w gardle
który nas nie mieści

twoja twarz rozpływa się
pamięć nie nadąża jej złożyć

dotykam cię
twoja skóra nie ma jednej temperatury
pulsuje
coś pod nią szuka wyjścia

świt tu nie istnieje
czas jest rozciągniętym nerwem
ktoś ciągnie go powoli
aż zaczyna skomleć

twoje usta otwierają się
ale głos nie wychodzi
zamiast tego wypływa obraz

widzę nas z góry
z boku
z wnętrza twojego ciała
jednocześnie

nie jesteśmy zamknięci
jesteśmy rozszczelnieni

to nie pęka
to się rozwarstwia

jakby rzeczywistość była błoną
już przebitą
twoje dłonie wchodzą we mnie głębiej
niż ciało pozwala
nie rozrywają
przesuwają granice

czuję jak zmienia się mój kształt
ugniatasz mnie od środka

przestawiasz mi narządy
robisz miejsce na swój lęk

bez skóry
bez oporu

sen nie ma litości
tu wszystko dzieje się do końca

twoje oczy nagle są obce
patrzysz z miejsca
do którego nie mam dostępu

a jednak jesteś bliżej
niż kiedykolwiek

zbliżenie nie jest ruchem
jest zapadaniem

wpadamy w siebie
jak w szyb bez dna
bez ścian

i wtedy
coś nas używa

nasze ciała są narzędziem
dla napięcia
które chce się wydarzyć

palce nie należą do nas
oddech nie należy do nas
strach nie należy do nas

jest tylko proces
rozciąganie
ścisk
rozpad

twoje ciało otwiera się
jak przestrzeń
która nie powinna istnieć

nie wchodzę
znikam w środku

i nagle
nie ma już dwóch

jest jedno drżenie
jak kabel pod napięciem w wodzie

przebicie

światło nie rozjaśnia
wypala kształty

twoja twarz
moja twarz
nakładają się krzywo

jak blizna
na coś
co jeszcze nie zdążyło się zagoić

ból nie boli

jest dowodem
że coś poszło za daleko

i nie da się wrócić

sen zaczyna nas zamykać
jak rana

ściany wyrastają znikąd
miękkie
lepki materiał pamięci

próbujemy się poruszyć
ale każdy ruch
zostawia nas gdzie indziej

twoje imię rozpada mi się w ustach
na dźwięki

które nic nie znaczą

nie ma języka
jest tylko nacisk

coraz większy

aż pękamy

bez dźwięku

bo tu nawet krzyk
jest tylko kolejną warstwą snu

i kiedy myślisz
że to już koniec

budzisz się

ale ja wciąż tam jestem

w szczelinie po tobie

i nie wiem

czy śniłem ciebie
czy ty śniłaś mnie

 

 

 

 

 

 

[Berenika97]

@Migrena

 

Ten wiersz nie opisuje snu - wciąga w niego, krok po kroku rozmazując granicę między ciałem, czasem i tożsamością. Zostaję z tym pytaniem na końcu na dłużej, niż chciałam. :) 

Wrócę do tego snu - teraz woła mnie "rzeczywistość" ?

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Poet Ka]

@Migrena

świetne!

mogę postmodernistyczne?

 

"a może rzeczywiście wszystko nam się przyśniło(...)"

 

cytat z wielkiego poety na zaproszeniu ślubnym moich rodziców

 

"przestawiasz mi narządy
robisz miejsce na swój lęk"

 

skojarzenie z filmem "Dom Sary" i z bezkrwawymi operacjami

----

ta bliskość dwojga to transcendencja, wchłonięcie, przenikanie, zagarnianie, komunia dusz

 

to bardzo męska wizja bliskości -drapieżna

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

zagarniająca siła, żywioł który bierze władanie nad parą ludzi

 

sytuacja graniczna, eksterioryzacja, przepaść bez dna

 

chapeau bas!

 

 

 

 

Edytowane wczoraj o 10:33 przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[andrew]

@Migrena

...

sen sprowadzony 

do realu 

na jego granice

daje wolność 

 

obrazy bez ram 

można je 

nie tylko zobaczyć 

można dotknąć 

poznać strukturę 

barwy

poczuć ciepło

 

warstwy

się nie nakładają

przenikają

obecnością 

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Migrena]

@Berenika97

 

 

dzięki Nika:)

 

rzeczywistość wybija ze snu ale czasem sen zaburza rzeczywistość

 

i wtedy nie wiadomo już
co jest powrotem
a co tylko   kolejną formą przebudzenia

 

serdeczności dla Ciebie:)

 

 

 

 

[Migrena]

@Poet Ka

 

Poe:)

 

czy możesz....?

 

wszystko możesz:)

 

jesteś przecież w swoim poetyckim domu:)

 

 

 

a u mnie, w wierszu - 

 

ta "drapieżność"  nie była intencją tylko efektem  języka probującego opisac moment kiedy granice między ja i ty przestają być stabilne.

to nie jest bliskość jako harmonia ale stan w którym relacja przestaje być relacją i staje się procesem ktory uzywa obu stron naraz,

 

dlatego tak łatwo  tu  o wrażenie granicznosci i snu gdzie nie da się już ustalić co jest czyje.

 

 

a ten cytat Twój -

 

"może rzeczywiście wszystko nam się przyśniło(...)"

 

wspaniałość:)

 

Gałczyński jak mi się zdaje.

 

słodko - gorzki klimat.

 

 

 

 

 

 

dziękuję Poe za Twoje słowa:)

 

bardzo:)

 

 

[Poet Ka]

@Migrena to prawda 

[Poet Ka]

@Migrena

tak mi się jeszcze skojarzyło- diaboliczny Wokulski z wizji Izabelli oraz jej reakcja na tę wizję  (wersja z Braunek)

Edytowane 19 godzin temu przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[Alicja_Wysocka]

@Migrena 

Czytam i mam wrażenie, że wszystko dzieje się bez oddechu,
jakby świat miał się zaraz skończyć, a Ty chcesz zdążyć przed nim.

Jakby ciało nie miało gdzie odpocząć, nawet na sekundę.

 

Zastanawiam się, co by się stało,
gdybyś zostawił w tym świecie choć jedną szczelinę ciszy.

Serdeczności :)

[wiedźma]

@Migrena zrobiłam dwa podejścia, bo brakło mi tchu. 

 W gardle zostaje mi: 

" sen nie ma litości tu wszystko się kończy". 

U Ciebie sen nie jest odpoczynkiem. Jest miejscem, gdzie ciała  przestają należeć do nas, są " narzędziem dla napięcia", " palce nie należą do nas. Oddech nie należy do nas" - to o snach, o których nikt nie chce napisać -  Ty to zrobiłeś.

Świetny wiersz ! 

 

Pozdrawiam. 

[Berenika97]

@Migrena

Wracam do Twojego wiersza - czytam go i widzę ciągle coś nowego. Teraz określam go jako wiersz o dekonstrukcji podmiotowości. Jest tu inwazyjne przenikanie się ciał. Motyw "czegoś, co nas używa" i uwięzienia w "szczelinie po tobie'"po przebudzeniu - to dla mnie egzystencjalny wymiar. Intymność tutaj obnaża i deformuje - "Przestawiasz mi narządy, robisz miejsce na swój lęk" - te wersy robią wrażenie. W każdym razie - świetny! :) Serdecznie pozdrawiam. 

 

[Migrena]

@andrew

 

dzięki wielkie za słowa i Twoją obecność:)

 

wszystkiego dobrego:)

 

 

 

@Poet Ka

 

niestety nie oglądałem:)

 

diaboliczny Wokulski - brzmi jak miłosny horror z diabłem w tle, zamiast uśmiechniętego Amora:)

 

 

 

@Alicja_Wysocka

 

Alu:)

 

jutro zakończę ten cykl.

 

zrobię to żeby nie skończyć na tabletkach uspokajających:)

 

dzięki za Twoje piękne słowa:)

 

 

 

 

@wiedźma

 

bardzo, bardzo Ci dziękuję:)

 

miło mi:)

 

pozdrawiam Cię wakacyjnie:)

 

 

 

[Migrena]

@Berenika97

 

Nika:)

 

bez Twoich komentarzy portal byłby "goły":)

 

potrafisz wspaniale uzupełniać wiersz treściami bardzo dla mnie cennymi! 

 

podnosić mnie na duchu.

 

czasem ratować!

 

dziękuję bardzo:)

 

bardziej niż bardzo:)

 

pozdrawiam Cię:)

 

 

[Poet Ka]

@Migrena

nie przepadasz za Prusem?

nie przepadasz za "Lalką"?

wolisz film z Tyszkiewicz?

nie miałeś ochoty oglądać?

nie miałeś okazji?

nie cenisz?

 

[Migrena]

@Poet Ka

 

Poe:)

 

wolę Prousta.

lubię Lalkę:)

a był z Szapołowską?

mam ochotę:)

no, nie miałem okazji.

cenię - Prusa, Tyszkiewicz, Braunek, Kamasa, Dmochowskiego.

 

wolę Bera od Hasa.

 

a najbardziej Stasia Bareję.

 

a Ty?

 

lubisz Stachurę?

 

lubisz Marka Nowakowskiego?

 

lubisz Andrzeja Brychta?

 

 

 

 

 

[Poet Ka]

@Migrena

 

Lubię Brychta

i Nowakowskiego, Stachurę mniej.

 

Współczesny film...:(

 

 

@Migrena

Kiedyś to było kino...warsztat...wiedza reżysera

i scenarzysty, ich możliwości tak rozległe, jak geniusz. Gdzie dzisiejszym do nich!