Cena

[lena2_]

Świat już ogłuchł od nadmiaru i przesytu
informacji, mądrych porad, głośnych krzyków.
Wciąż ubywa cichych rozmów w cztery oczy,
głowy puchną przypinane do głośników.

W tym chaosie i ogólnym życio-zgiełku,
człowiek siebie już nie słyszy prawie wcale.
A drugiego, chociaż z nim wymienia słowa,
znów zostawia z pustym brzmieniem coraz dalej.

Może jeszcze, w majestacie gór i jezior,
w szumie wiatrów, roztańczonych w polnych łąkach,
pośród maków, macierzanki i krwawników,
własnej duszy, zagubiony szept się błąka.
 

[viola arvensis]

@lena2_ Twoje slowa to czysta poezja ale też doskonała obserwacja wspolczesnego, pogubionego świata/czlowieka. I mądrość, ktora jest u Ciebie tak bardzo obecna. 

Podziwiam Lenko. Serdecznie pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[lena2_]

@viola arvensis Violuś a Twoje słowa to miód na moje serce:):) dziękuję:):)

[Jacek_Suchowicz]

@lena2_

 

własna dusza? już się dawno gdzieś zgubiła

zatraciła w niecnych stronach w głośnych dźwiękach

gdzieś w końciku przycupnęła i kwiliła

że nikt o niej nawet nie chce już pamiętać

 

lecz los o nią tak jak zawsze się upomni

czy wypadkiem lub zarazą albo wojną

więc przed kratką ją wybielą już pokorni

by wyniosła ponad ludzkość miłość skromność

 

pozdrawiam

[Berenika97]

@lena2_

 

Niezwykle trafna diagnoza naszych czasów.

Wspaniale uchwyciłaś kontrast między krzykiem cywilizacji a szeptem duszy ukrytym w macierzankach i krwawnikach. Pięknie i mądrze malujesz słowem, jak zawsze! :)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - Może jeszcze, w majestacie gór i jezior,
w szumie wiatrów, roztańczonych w polnych łąkach,
pośród maków, macierzanki i krwawników,
własnej duszy, zagubiony szept się błąka. - pięknie zakończony wiersz -

                                                                                                                                   Pzdr.serdecznie.