n – ta przechadzka

[Ewa Lis]

n – ta przechadzka


otwieram oczy
poranne słońce
czas ruszać

idę leniwie
chodnik jest szary

to ja
pokraczna kopia
Pana Cogito
homo sapiens stanowi
dość odważne stwierdzenie

gdyby mieć pod stopami
suchy ocean
przestworza
a tutaj tylko chodnik
ekstremalnie zwyczajny

odbija się w moich oczach
głębią szarego milczenia
_ _ _

[Arkadiusz Nieśmiertelny]

podoba mi się "normalność" tego wiersza, jest nienachalny i to jest plus. Ciekawie... czekam na więcej.

pozdrawiam /Arek

[Confiteor]

a mi się wogóle nie podoba
bez oryginalnego pomysłu
język banalny i dosłowny
no i ta głębia szarego milczenia - odpada
pozdr

[Klaudiusz]

czas ruszać

idę leniwie

nadal idę

zpójrzcie - idę

a chodnik jest szary

on nie jest biały

ani innego kolory

a ja nadal idę

nie nie nie, z tego nie bedzie wiersza dopóki autorka nie zechce nam powiedzieć coś ponad to ze jej się nudzi...

pozdr

[Ewa Lis]

Moze Panu Komentatorowi sie nudzi... to niech sobie jeszcze raz przeczyta i moze znajdzie cos jeszcze :P
no coz, jakos ciezko mi sie zmusic do napisania czegos w wielce patetycznym i napuszonym stylu z wieksza iloscia wznioslych metafor niz słoof...

pozdrawiam niezwykle serdecznie

[Anna_M.]

Tytuł mnie przyciągnąl. Ale sam wiersz wymaga dopracowania. Myślę, że w tym tekście jest parę ciekawych pomysłów, tylko trzeba coś zmienić, coć bardziej "uwierszyć". I na pewno usunąć część: "stanowi dość odważne stwierdzenie". Pozdrawiam.