Wiosna i grzech

[Benjamin Artur]

Strugą zielonego światła

na jej biodra spłynął.

 

Jak zwinka koło nogi

miesiąc czasu minął.

 

Tak to było — koło nogi,

jak zwinka czas przepłynął.

 

W świecie wtedy niewiele się działo.

Po śmierci Elżbiety

tron objął król Karol.

 

Wiosna i grzech w pastelach

do siebie pasują.

 

Jak łomem w łeb.

 

Jak zwinka koło nogi —

tym razem minął rok.

 

A mówili: wiosna i grzech

w pastelach do siebie pasują.

 

Jak łomem w łeb.

Jak łomem w łeb.

 

Cóż, abdykować z tego powodu

król Karol raczej nie będzie.

 

U nas też jakaś posucha.

 

Ucho — jak nie przyłożyć —

listopad i znów: plucha.

 

W powietrzu czuć tylko:

umysłów drżenie.

Murti-Bingę.

i nienasycenie.

 

[violetta]

@Benjamin Artur bardzo skojarzeniowe:)

[Benjamin Artur]

@violetta zapętlone odczucia budzą skojarzenia. Dziękuję

[Annna2]

@Benjamin Artur Ciekawe odniesienie do najwyższej góry,

walka z sumieniem- sędzią moralnym takim indywidualnym.

Te powtórzenia robią robotę

[Benjamin Artur]

@Annna2 dziękuję za spostrzeżenia. Pozdrawiam

[Łukasz Wiesław Jasiński]

Śpiewnie 

[Berenika97]

@Benjamin Artur

 

Świetne zestawienie osobistego świata z wielką historią w tle (król Karol). Przejście od pastelowej wiosny do brutalnego "jak łomem w łeb" robi mocne wrażenie, a nawiązanie do pigułek Murti-Binga i Witkacego w puencie dobrze oddaje ten nasz niepokój. Podoba mi się również Twoje ujęcie uciekającego czasu (rok, który przemyka jak zwinka).

[Benjamin Artur]

@Berenika97 no właśnie, ten uciekający czas. Dziękuję.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.