Obraz w sercu

[lena2_]

Moje dzieciństwo zarosło trawą,
pamięć nieliczne ścieżki odświeża,
by nie zapomnieć drogi do domu,
chociaż pierwszego już dawno nie ma.

Zatarły ślady strzechy i pola,
umilkły miejsca sercem związane.
Jednak wspomnienia mgiełką okryte,
budzą mnie czasem nad samym ranem.

I snują myśli w barwne kilimy
i przeplatają w tamtej osnowie.
Słowa wdzięczności za piękne lata,
które już tylko wierszem wypowiem.

[Marek.zak1]

Ślicznie to napisałaś:). M

[Łukasz Wiesław Jasiński]

Melodyjnie 

[Natuskaa]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dobrze jest mieć takie ślady z dzieciństwa. Można zamknąć oczy i wrócić do tego klimatu. Posłuchać jak krople deszczu z przeciekającego dachu kapią do metalowych misek, a potem usiąść przy piecu i dorzucać chrustu, żeby obiad się w końcu ugotował. Piękny wiersz.

 

Pozdrawiam :)

 

 

[MIROSŁAW C.]

@lena2_

Z podobaniem, pozdrawiam.