46#

[Posem]

Mówisz mi
że w rozpacz można wejść
i pozwolić sobie na smutek i żal

 

gdy wszystko upada
otrzymujesz koło ratunkowe
i powoli wychodzisz na prostą

 

na jak długo?
wolno brnę przez tę opowieść
może jeszcze się dowiem

 

każdy cierń
jest jak znak stop
nie miniesz go
musisz się zatrzymać

 

wszystkie te burzowe chmury
które wiszą nade mną
są przepowiednią
o nadchodzącym końcu

 

czy ta rozpacz nie minie? 

 

zatrzyma się
zabierze ducha
i w ciemności
zostawi swój nędzny ślad.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - gdy wszystko upada
otrzymujesz koło ratunkowe
i powoli wychodzisz na prostą - i to mnie cieszy że ktoś wychodzi na prostą

która może pomóc - refleksyjny wiersz - 

                                                                                            Pzdr.

[Berenika97]

@Posem

 

Wiersz brzmi jak wewnętrzny monolog kogoś, kto chce uwierzyć, że z rozpaczy można wyjść. I ciągle nie wierzy - „wolno brnie".

Nadzieja i zwątpienie toczą tu cichą walkę, bez rozstrzygnięcia.

A koniec - niezbyt optymistyczny.  Intrygujący utwór.