Tęsknota za wsią.

[Leszek Piotr Laskowski]

„Tęsknota za wsią”

 

Poszedłby porąbać drewno,

liście zgrabić pod jabłonią,

ziemię w ogródku przekopać,

zmęczyć dłonie pracą wonną.

 

Płot naprawić nadgryziony

przez deszcz, wiatr i stare lata,

wsłuchać się, jak dźwięk kościelny

ciszę pól i sadów splata.

 

Śpiewem ptaków się upajać,

oplewić buraczków grządki,

wiejskim chłodem się nasycić,

iść przez królestw swych zakątki.

 

Napompować taczki koło,

przygotować drewna stosy,

czuć na twarzy wiatr pachnący

i wilgoć jesiennej rosy.

 

Zachciało się w mieście mieszkać

dla luksusów i wygody,

a tu stara dusza tęskni

do prostoty i swobody.

 

Jakże pięknie było kiedyś

budzić się o świcie rano,

gdy człowieka w prostym byciu

wiejskie życie zachwycało.

 

Dziś pełne betonu okno,

ulic, świateł i pośpiechu,

a wspomnienia dawnej wioski

wciąż wracają, choć po cichu.

 

Starych drzew się nie przesadza,

bo korzenie tkwią głęboko,

a miejski gwar i wygoda

nie pozwala żyć szeroko.

 

Więc się marzy znów siekiera,

zapach drewna i jesieni,

bo kto wyrósł kiedyś na wsi,

ten się nigdy już nie zmieni.

 

Leszek Piotr Laskowski.

 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - ja mieszkam na wsi i z to wszystko o czym wspomniałeś wierszu

            jest mi bardzo bliskie  - rąbie drwa chodzę na spacery do pobliskiego

           lasu - słyszę ptasi śpiew  - podziwiam piękno zachodzącego słońca

           słyszę bicie kościelnych dzwonów  - upajam wzrok ogródkiem kwiatowym

           to wszystko jest piękne  - mieszkam na wsi 41  -lat  - i na pewno

          nie wrócę do miasta - mimo że Kwidzyn to piękne miasto - 

          na wsi czuję się spełniony - dziękuję ci serdecznie za ten piękny wiersz -

          rozczulił mnie - 

                                          Pzdr.dużym uśmiechem