-
Ostatnio w Warsztacie
-
Berenika97 11 238
0
-
-
Najczęściej komentowane w ostatnich 7 dniach
-
- 47 odpowiedzi
- 958 wyświetleń
-
- 39 odpowiedzi
- 570 wyświetleń
-
- 37 odpowiedzi
- 587 wyświetleń
-
- 34 odpowiedzi
- 775 wyświetleń
-
- 31 odpowiedzi
- 760 wyświetleń
-
.thumb.jpg.b66daf18cc3b5c3903dff7073373af8f.jpg)
-
Zarejestruj się. To bardzo proste!
Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.
-
Ostatnio dodane
-
-
Ostatnie komentarze
-
Przez hehehehe · Opublikowano
Ot i banał - ułana bito Iwo, melasa u papaj. Ajć! Jaja Papuasa Lemowi -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Migrena Zachwyca mnie to, jak ludzkie emocje przełożyłeś na język fizyki, kosmologii i geologii. To sprawia, że bliskość drugiej osoby wydaje się czymś nieuniknionym, wręcz kosmiczną koniecznością. Tekst jest gęsty od wspaniałych metafor. "...świat na chwilę nie trafia w siebie" - niesamowity początek. Piękny jest motyw, że prawdziwe spotkanie dzieje się poza słowami ("wszystko, co ważne, dzieje się wcześniej niż język"). To stan, którego nie da się jeszcze nazwać, bo każde słowo byłoby spłyceniem tego napięcia. A obraz rzeczy, które „zaczynają spóźniać się do własnych kształtów” to idealny opis tego, jak obecność kogoś bliskiego burzy dotychczasowy porządek świata. "...czy dwa ciała mogą pamiętać jedno światło" - piękna, niemal mistyczna puenta o wspólnym pochodzeniu dusz (lub materii). Miłość pojawia się tu jako błąd w matriksie, wyrwa w czasoprzestrzeni, jest to potężna siła, która dosłownie rozrywa i na nowo składa rzeczywistość. Fantastyczny tekst! Skończyło się banalne „motyle w brzuchu mam”, Gdy czytam ten poetycki, grawitacyjny kram. Tu miłość nie ma serca, tu rządzi fizyka, Rzeczywistość pęka, a rozsądek znika! -
Przez Christine · Opublikowano
@Łukasz Jurczyk Przez oczy zmęczonego gwardzisty widzimy tyrana, który w gruncie rzeczy jest samotnym „chłopcem”, więźniem własnej ambicji. Jak zwykle - świetnie to ukazałeś! Dariusz ucieka w popłochu, ale jego widmo w siodle nas trzyma. A nasz wódz karmi się pychą. -
Przez Christine · Opublikowano
@Migrena To jest jak zapis absolutnej kapitulacji jednostki, w którym bliskość staje się śmiertelnym, choć dobrowolnie przyjętym zagrożeniem, a połączenie dwojga ludzi przypomina stopienie się dwóch organizmów. Świetny tekst! Działa na zmysły! :) -
Przez Berenika97 · Opublikowano
@Christine Bardzo dziękuję! Chyba tak:)) Ale będę ryzykować.! Serdecznie pozdrawiam. :)
-
-
Najczęściej komentowane
-
-
Wiersze znanych
-
Najpopularniejsze utwory
-
Najpopularniejsze zbiory
-
Inne
Rekomendowane odpowiedzi
Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto
Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.
Zarejestruj nowe konto
Załóż nowe konto. To bardzo proste!
Zarejestruj sięZaloguj się
Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.
Zaloguj się