Metronom

[Poet Ka]

Metronom

 

Dzwoniły łzy niebios jak dzwonki na łące,

 

a teraz miarowe, choć mocno drążące.

 

O deszczu Staffowskim nie miały pamiętać,

 

w falowcach naporem ulewy wzbierały,

 

na dachy blaszane nerwowo spadały.

 

I coś się z tym deszczem dziwnego zadziało,

 

w poezji współczesnej nierówno zagrało.

 

Tu dudni, tam drąży, nie czeka umiaru,

 

współczesny poeta nie żąda zegarów.

 

Melodiom nie wierzy, akcentów nie liczy.

 

Jeżeliś na czasie, pożegnaj metronom.*

 

 

 

*Wiersz jest napisany amfibrachem czterostopowym; to 12-zgłoskowiec

ze średniówką po szóstej sylabie.

 

Edytowane 3 godziny temu przez Poet Ka
interpunkcja (wyświetl historię edycji)

[obywatel]

wiersz nie akceptuje rytmiki, chce być wierszem białym i ubolewa nad stratą melodyczności, myślę, że brak rytmik wziął się bezpośrednio z tłumaczeń, ciężko przełożyć słowo w słowo i nie oddzielić melodii od znaczeń, poeci są widziani jako tacy trubadurzy i niech w padają w ucho słowa bo melodia do nich jest w ich głowach :))))

[andrew]

@Poet Ka

...

a życie 

 

życie

gdy takie by było 

szybko by się 

 

znudziło

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia