Czasem plaster się odkleja.

[Łukasz Lewandowski]

Wiele czasu minęło od zapylenia naszej więzi,

nabrałaś w moich oczach pięknych kolorów.

Ale ty postanowiłaś opuścić drzewo,

jak jabłko po wyrośnięciu.

 

W mych oczach, wśród twych łagodnych barw, zakorzeniła się plamka mała, plamka zimna, zakryta plastrem.

 

Próbuję o tobie źle nie myśleć, 

wiem, że masz białe i czyste serce.

Ale ten plaster czasami się odkleja, 

odkrywając twoją wyschniętą pestkę.

Edytowane 20 godzin temu przez Łukasz Lewandowski (wyświetl historię edycji)

[Berenika97]

@Łukasz Lewandowski

 

Piękny, choć bolesny utwór. Bardzo trafia do mnie ta metafora odklejającego się plastra i wyschniętej pestki - świetnie oddaje moment, w którym idealny obraz bliskiej osoby pęka, odsłaniając trudną prawdę.