Łukasz Lewandowski

Ugaszone dłonie stukają w maszynę do pisania, tworząc piękne listy wyznania. Kiedyś niosły one ogień, co ludzkie życie zamieniało w popiół i kamień. Dziś już nie sieją zniszczenia, lecz zamieniają tusz w uczucia, które ludzkie serce koją. Choć palce mają już blizny, to reszta dłoni jest nienaruszona.

@Berenika97 Bardzo się cieszę i dziękuj za opinie

Wiele czasu minęło od zapylenia naszej więzi, nabrałaś w moich oczach pięknych kolorów. Ale ty postanowiłaś opuścić drzewo, jak jabłko po wyrośnięciu. W mych oczach, wśród twych łagodnych barw, zakorzeniła się plamka mała, plamka zimna, zakryta plastrem. Próbuję o tobie źle nie myśleć, wiem, że masz białe i czyste serce. Ale ten plaster czasami się odkleja, odkrywając twoją wyschniętą pestkę.