Zawiniła

[obywatel]

Choć niewinna się wydaje
Ciągle nadal? jej poddaję
Nazywają ją miłością
Platoniczną jest radością

Lecz jak kochać tak bez seksu
Innych ważnych zmysłów
I być wiernym umysłowi
Kiedy miłość zmysły łowi?

Jedne odciąć coś zostawić
Gdzie zabawa jak się bawić?
I nie poddać gwałtowności
I nie poczuć tej błogości

Ustępuje tej gorącej
Nie jest jednak zimna obojętna
Jest ulotna, toteż nie zachęcam
Jej rozumieć, ale mieć ją

W sobie to zrozumiem


 

[Annna2]

@obywatel dualizm ciała i duży możliwym jest.

Bo można kochać miłością siostrzaną i można kochać miłością cielesną,

my tak możemy- my ludzie.

 

Czy ty wiesz, co to jest przyjaźń? – zapytał.
– Tak – odrzekała Cyganka. – To kiedy się jest siostrą i bratem, to dwie dusze, co się dotykają nie zlewając się, to dwa palce u jednej ręki.
– A miłość? – zapytał.
– A miłość?... – odpowiedziała Cyganka, a całe jej ciało zadrżało, a twarz jej rozbłysła dziwnym blaskiem. – To być dwojgiem, co się w jedno zlewają. To mężczyzna i kobieta stopieni w jednego anioła. To niebo!

 

(W. Hugo)

[obywatel]

@Annna2podaj mi przykład, że niebo cię nie kocha, podaj taki co utrapieniem jest miłości, a zaprzeczę temu, bo wszystko to miłość lub dąży ku temu :)) że różne imiona przybiera? cóż taka jest ta przechera :))))
Dzięki za cygański dialog :))) Miłego dzionka :)

[Annna2]

@obywatel odpowiedziałam już,

ale sądzę po ilości Twoich zawiasów- to sobie ze mnie kpisz, ok,

moja odpowiedź kpiną nie była, więc mnie tu więcej nie będzie

[obywatel]

@Annna2chciałem zakończyć dzień miło, jednak się nie da uśmiechnąć wirtualnie, to przeszkadzają zawiaski, brak kropek lub wyraz wieloznaczny, lepiej się nie odzywać :(

[Annna2]

@obywatel  to nie jest cygański dialog- pudło

to Dzwonnik z Notre-Dame- powieść W. Hugo

[obywatel]

@Annna2 nic z tego już nie rozumiem, sądzę natomiast iż osoby cytujące powinny wiedzieć, że przepisywanie powinno mieć podpis, to jedno, drugie nie chcę sobie psuć całego dnia, jeszcze raz miłego.

[Annna2]

@obywatel  odpowiem ostatni raz.

miłość siostrzana i miłość cielesna mogą istnieć- to z ontologicznego punku widzenia sprzecznym nie jest,

to dualizm człowieka.

dałam cytat z Victora Hugo- fragm z powieści Dzwonnik z Notre-Dame.

Cytaty piszemy dając cudzysłów lub kursywą- to jest i podając autora.

( czym innym jest przyjaźń czym innym miłość cielesna)

Pan postanowił ze mnie trochę się pośmiać- zadrwić.

 

Tak czuję.

[obywatel]

@Annna2Jak to wszystko ma się do wiersza?, tam chodzi o konflikt nie współistnienie, to co mówi ontolog nie jest święte, a przesadą jest posądzanie o pośmiewisko, ale teraz to mam ochotę na coś w tym stylu. Czy mężczyzna może kochać innego? Bóg nie jest kobietą przecież.

[Berenika97]

@obywatel

 

Gdy zmysły chcą ognia, a myśl wznosi mur,

To wieczny jest ciała i ducha nasz spór.

Jak kochać bez dłoni i ziemskiej rozkoszy,

Gdy chęć posiadania tak łatwo nas płoszy?

 

Ta cicha miłość ustąpi czerwieni,

Lecz gdy dym opadnie - na zawsze cię zmieni.

Nie musisz jej badać, zamykać jej w Słowie,

Największa to mądrość: mieć ją cicho w sobie.

[obywatel]

@Berenika97

Dziękuję z piękną poradę
Przestaję pisać nic nie poradzę
Pięknej wyrazić nie można
A mój czymprędzej niech w koszu skona

Jednakże spór bywa przewrotnym
Przyjaciółkę kocha, a ona odwrotnie
Kochać się we mnie i mężem chce widzieć
Co zrobić kochać czy nienawidzić

A może przyjąć jako dar największy
I zostać pantoflem tym większym
A może to tylko poezja i dywagacje
Co jest prawdziwym i kto ma rację? 

Poeta wstawił się zawikłał uczucia
Bo może kiedyś też będzie musiał
Wybierać przebierać w miłości
Ale póki co wszystkich tym złości

Raduje się jednak serce
Gdy na wiersz odpowiada się wierszem
Króluje w tych słowach miłość poezji
Tak miła, przyjemna, że wstyd mi tej epopei :))
 

[Berenika97]

@obywatel

 

Nie wrzucaj swych wierszy do kosza na śmieci,

Niech słowo na wolność jak najprędzej leci!

Nie mów, żeś piękna wyrazić nie w stanie,

Gdy brzmi w Twoich strofach tak szczere wyznanie.

[obywatel]

@Berenika97
Szczerym do bólu? o moja Pani
Wiedziałem i wiem poezja rani
Poeta jest z innej gliny
Pani nie czujesz winy?

Ja jestem winny wszystkiego
Bo byłem szczery do upadłego
Niech sczeznę o ja nieszczęsny
Co zrobić pokazać mam pięty?

Uciekam najdalej jak można
Wrócimy do tego z ostrożna
Pomyślmy jak wytonować
Aby poezji dać pofolgować