Ten gorszy Chris Isaak

[Leszczym]

 

Gdybym moce zmysłów ubrał w słowa pojętne

choć zapewne tu by trzeba było jednak rozebrać

i ich poniekąd i gdzieniegdzie i ponętę dobrze wyraził

w wierszu, w piosence, ba, aż w pieśni ulotnej

wówczas w jednej chwili odszedłbym od zmysłów

zupełnie zagubił się w drodze emocji i pragnień

głupcy mówią, to druga droga byle gdzie i donikąd

wówczas – co znamienne – co tętniące – co życiowe -

nie pomogła by mi wcale a wcale

nie kto inny jak supermodelka rynkowa więc modna

topka topów Linda Ewangelista w primie.

 

Ten wiersz nie jest żadnym łzawym płaczem

tylko cichuteńkim i męskim i dorosłym łkaniem

mnie gorszego, mnie nie tego i nie takiego,

mnie zahukanego i obarczonego zgrozami wstydów,

mnie łzawiącego i smutnego i nieprzepracowanego

gorszego w wersji i w okrojonej opcji zalotnika

Chrisa Isaaka.

 

 

Warszawa – Stegny, 11.05.2026r.

 

 

 

[Berenika97]

@Leszczym

 

Linda i Chris jako punkty odniesienia dla wewnętrznych demonów?

Świetne  zestawienie. Bardzo stylowy smutek. 

[Leszczym]

@Berenika97 Zacznę od tego, że ten akurat utwór bardzo wysoko cenię. To jest moja absolutna czołówka. Jest w nim coś szalenie zmysłowego. I do tych zmysłów kiedyś Chrisowi Isaakowi, w pewnym sensie nieco niszowemu artyście, w pewnym sensie autorowi jednej piosenki, tej właśnie, udało się do teledysku namówić absolutną supermodelkę świata, no naprawdę high level. I ona w tym swoim zamieszaniu, w tej rynkowości, w tym mnóstwie zajęć znalazła na to czas i fenomenalnie zaistniała w tym teledysku. I na mój gust powstało coś absolutnie wyjątkowego. Właściwie coś, co prawie nie miało prawa się wydarzyć, tak to odbieram, a mój wiersz jest próbą pisarskiego zmierzenia się z tą okolicznością :)) 

[Lahaj]

@Leszczym najlepsze w tym utworze jest na koniec: „nobody loves no one”. To prawie dorównuje kończącej frazie: „pijany był” w piosence „prawie do nieba wzięłaś mnie…”

[Berenika97]

@Leszczym

 

Dziękuję za tak precyzyjnie opisane tło, z którego wyrósł ten teledysk. To rzeczywiście coś wyjątkowego w historii teledysków. Jest pięknie zmysłowy.