Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Ognia!

Armaty, wystrzelcie! Huk i trzask!

Krzyki — na raz.

Lament — na dwa.

 

Teraz powoli, stopniowo: jęki.

Skowyty! Głośniej! Jak oznaki udręki.

 

Teraz cichutko — niech zacznie się płacz.

Postrzał w głowę… i krwawa łza.

 

Dzwony kościelne — niech żałobna pieśń trwa.

Lament rodziny, skowyty psa.

 

Dołączcie do nich!

No dalej — raz, dwa!

 

Jęki w okopach, kości trzask.

 

Niech zaczną się teraz gazów syczenie —

powoli… nie głośno…

jak śmierci westchnienie.

 

Wybornie… wybornie!

Piękna ta gra.

 

Teraz hop-siup — żałosny wrzask!

Łamcie się, walcie — niech pieśń ta trwa.

 

Kolęda Szatana — już prawie skończona.

Przedstawiam, autorów!

przez ludzi stworzona.

Opublikowano

@alex121

 

Tytuł jest prowokacyjny -  kolęda to pieśń radości i narodzin, Szatan to uosobienie zła.

Zestawienie tych dwóch słów  określa przekaz  wiersza - pokazać wojnę jako groteskowe widowisko, jako „uroczystość" odprawianą przez złe moce. Ale puentą jest ostatni wers - autorami tego spektaklu są ludzie, nie diabeł. Intrygujący pomysł. 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...