Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

Wiersz już kiedyś wrzucałam, ale teraz jest jeszcze zagrany. 
 

 

Bez ciebie jestem taka jesienna,

przemoknięta deszczem i smutkiem.

Z melancholią coraz dłuższą.

Z uśmiechem krótkim.

 

Powłóczę kaloszem starym

po liściach skąpanych w błocie.

Rozgniatam kolory jesieni

w długiej, szarej tęsknocie.

 

Bez ciebie jestem listopadowa.

Nawet parasol mi nie służy.

Strącam z rzęs krople wspomnień

i topię je w kałuży.

 

Snuję się babim latem,

oplatam gałęzie mokre,

a potem znowu tęsknię,

szukam cię w jesieni i...moknę.

 

Z samotną ławką w parku

porozmawiam jak z siostrą.

Przemoknięta deszczem i smutkiem,

poczekam. Może wrócisz wiosną?

Edytowane przez aniat. (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...