Szczelina

[Berenika97]

Pierwsza szczelina w twardej skorupie -

nieśmiałe tętno uderza o ciszę,

gdy nieznany pęd rozsadza

ból bez kształtu.

Zapomniana krew

budzi uśpione nerwy

a pierwszy wdech staje się krzykiem

i końcem snu.

Skóra jest cienka, światło kaleczy.

Czucie to cena za istnienie.

Tylko ono budzi

pragnienie następnego oddechu.

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Żyć, to znaczy wystawić się na ból, ale tylko ten ból  daje pewność, że w ogóle jesteśmy.

 

 

Nie ma powrotu.

Trwasz, więc czujesz ból.

Płacz, to jest życie.

 

Pozdrawiam

[Jacek_Suchowicz]

@Berenika97

 

wspaniała metafora

 

przerażający ból który zapomnisz

radość pierwszego krzyku 

przewróci świat do góry nogami

istnienie które już kochasz

:))

[Annna2]

@Berenika97  to jest cena życia, ból jest jego częścią.

Tak jak czucie, uczucia- śmiech, strach, łzy, ból- tak bardzo nasze- człowiecze

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97

Wyjście ze światła w światło
zawsze ma smak żelaza i soli.

Nie pytasz o zgodę,
rozdzierasz ciszę na dwoje,
by dowieść, że krew pamięta drogę
pod prąd – ku pierwszemu zachwytowi.

Skóra szybko twardnieje,
ale to ten pierwszy brak tchu
uczy nas, jak kochać powietrze.

 

Wiersz nie jest lukrowany. Pokazuje, że życie zaczyna się od traumy (ból, krzyk, światło, które kaleczy), ale paradoksalnie to właśnie ten ból staje się motorem napędowym – "pragnieniem następnego oddechu"

 

[Poet Ka]

@Berenika97 

 

le mal de vivre