Stare wersje siebie

[wiedźma]

 

Myśli jak burza  

Nagła  

Gwałtowna  

Z gradem  

 

Wywraca  

bezpieczne "jutro"  

Grad uderza w skronie  

jak bęben  

Pęka cisza  

szyta latami.  

Każda bryłka  

to imię  

data  

niezadane pytanie  

brak odpowiedzi.  

 

Uderza w serce  

gdzie chowałam  

stare wersje siebie  

Nie ma już  

suchych miejsc.  

 

Po burzy  

wychodzę boso  

Mokro i grząsko  

I czuję jak bije  

pod stopami  

nowe

[hollow man]

@wiedźma

Gwałtowne zjawiska, a później spokój i wsłuchanie się w ziemię.

 

Latem, przed żniwami, na wsi wszystko kręciło się wokół pogody.

Za dużo deszczu - niedobrze. Za dużo słońca - niedobrze. Jednego lata cały lipiec był gorący, susza niemiłosierna. I gdy na początku sierpnia, nocą, zaczął padać deszcz wybiegliśmy z kuzynami na podwórko, zdjęliśmy koszulki i boso tańczyliśmy w tym deszczu. Było w tym coś pierwotnie radosnego i wyzwalającego. I ten zapach... Ten zapach mam zapisany w ciele migdałowatym.

[wiedźma]

@hollow man to po tej mojej łące mi zostało, haha.

Też mam takie wspomnienia z wakacji u dziadków, niezapominane chwile. Tam to dopiero były łąki i dzika rzeka. Jeździło się cały dzień na rowerze. Oranżada w woreczku ze słomką a i kogiel- mogiel babci - smak lepszy niż ciacho z najlepszej cukierni dziś. Zapach pieczonego chleba...pelargonie, czarna porzeczka w ogrodzie, truskawki...

No to było i dawno i jak teraz o tym myślę- jak wczoraj.

No i się rozmarzyłam haha. Fajnie mieć takie wspomnienia. 

Dziękuję, pozdrawiam. 

[Poet Ka]

@wiedźma

 

ruch, emocje

w końcu katharsis

osiągnięte dzięki

burzy z gradem 

i wspomnieniom

[wiedźma]

@Poet Ka tak, to takie oczyszczenie duszy. 

Proza życia od rana wróciła, jednak " lubię to ". 

Pozdrawiam i dziękuję.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[LessLove]

@wiedźma Skąd Ty się wzięłaś, "Wiedźmo"? A kysz :-) Umiesz zaczarować.

Bardzo lubię twój realizm magiczny, uwodzi. Twoje "wypowiedzi" są bardzo proste, emocjonalnie zwarte, nie przystrojone w kotyliony, czyste... chcę więcej.

 

A co do łąk, kogla-mogla, ale również "mleka prosto od krowy", chodzenia boso po ściernisku, żniw... Znam wszystkie  te "babcine specjały", babć u nas było pod dostatkiem, a żyły tak pięknie, prosto i "z Bogiem i ludźmi"... I tak nieprawdopodobnie były zapracowane, jak serdeczne dla wszystkich dzieciaków. Pzdr

[Jacek_Suchowicz]

@wiedźma

 

za to po burzy wychodzisz świeża

zapach ozonu cudownie pachnie

nowe nadzieje spadają z nieba

świat znów jest cudny będzie inaczej

:))

[wiedźma]

@LessLove taki komentarz to największy komplement, dziękuję bardzo.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

U mnie z tym pisaniem to dziwna sprawa - pisze krótko, urywane wersy. W codziennym życiu jestem gadułą, w pracy marzą czasem bym zamilkła haha . 

Pięknie napisane, że  " z Bogiem i z ludźmi" . Tak było. 

 

Tak mleko i biszkopty- hmm to były czasy. 

 

Biorę swoją miotłę  i zmykam  popracować.

 

Jest mi bardzo miło, raz jeszcze dziękuję, wspaniałego dnia .

@Jacek_Suchowicz  jak to mówią: " po burzy zawsze wychodzi słońce ".

Dziękuję za komentarz. 

Ciepło pozdrawiam. 

[Migrena]

@wiedźma

 

Heraklit miał rację,   że nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki.

 

ale Ty idziesz o krok dalej bo  po tej burzy nie ma już nawet tej samej Ciebie, ktora do niej wchodziła .

 

zachwyca mnie to   "pękanie ciszy szytej latami" !!!!

 

to brutalnie precyzyjna definicja ontologicznego wstrząsu.

 

grad pytań niszczy bezpieczne schrony, ale paradoksalnie dopiero to przemoczenie do suchej nitki pozwala poczuc pod bosymi stopami tętno czegoc co jeszcze nie ma imienia.

 

piękna, bolesna plastyka stawania się nowym.

 

 

i pięknie piszesz:)

[Berenika97]

@wiedźma

 

Piękny wiersz!

Najbardziej poruszył mnie fragment o "starych wersjach siebie", które chowamy w sercu.

Czuć w tym wierszu ból, ale też jakąś oczyszczającą siłę. Ta burza była chyba potrzebna, żeby poczuć pod stopami coś "nowego". Gratuluję wrażliwości.