podmiejski anturaż

Poet Ka · wczoraj o 19:14

podmiejski anturaż

klombu grządki

na nich jak bemole

byczki Marcjanny

bo to ogród turko

aksamitny

cóż że karmiła

gulgoty muślinem

szafirki pijane

atramentem

zdawały się tego

nie widzieć

biało różowe

kwiaty wiśni

kontrastem nasycone

w zestawieniu

z żukową zielenią

swych liści

granatem

letniego nieba

pomroczności

w głębinie

rano starowina

z rózgą krowy

mleczne

i gęsi

pędzała

na łąki

dymne

w pokrasie

złota

pryskającego

dachówek

rdzawych

Roma gotuje

zupę nad ogniskiem

w taborze

kałużą

żabek

i chrabąszczy majowych

małe białe

domki

kochane

iwonaroma · wczoraj o 19:42

Aż kipi malarskością :) Barwy, obrazy...

Poet Ka · wczoraj o 19:48

@iwonaroma dziękuję serdecznie:)

Migrena · wczoraj o 20:39

@Poet Ka

Twój wiersz to mój świat.

Paul Gauguin i Claude Monet.

nie da się Twoich słów od nich oderwać.

czemu piszesz wiersze które ściskają za serce?

impresjonizm - ty moja miłości......

Poet Ka · wczoraj o 20:41

@Migrena

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

dziękuję

@Migrena za wpis

andrew · 20 godzin temu

@Poet Ka

...

to nie sen

to wczoraj ...

a niebo

spoglądam w górę

na płynące myśli

one figlarne jak wtedy

a ja ...

ja także

jak zawsze

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia

Edytowane 10 godzin temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

Poet Ka · 16 godzin temu

@andrew dziękuję serdecznie:)

Berenika97 · 14 godzin temu

@Poet Ka

Bardzo przyjemnie się to czyta, wiersz ma świetny, taki trochę bajkowo-sielski klimat!

Od razu widać, że lubisz bawić się językiem - uśmiech sam ciśnie się na usta już na samym początku.

Świetnie i z pomysłem ograłaś te potoczne nazwy aksamitek (te ogrodowe "byczki" i "turki"), a zestawienie ich z bemolami na grządkach to po prostu super gra słów.

Poza tym strasznie podoba mi się to, jak malujesz kolorami. "Szafirki pijane atramentem" to chyba mój ulubiony fragment (genialne, bardzo trafne określenie!), zaraz obok "żukowej zieleni" liści i ptaków nazwanych po prostu "gulgotami".

Z takich fajnych, bystrych żonglerek słownych płynnie przechodzisz w bardzo ciepły, nostalgiczny obrazek - ze starowinką, dymnymi łąkami i zupą nad ogniskiem.

Zbudowałaś z tego naprawdę piękny, plastyczny świat. Taki podmiejski anturaż, w którym aż chce się na chwilę zatrzymać. Cudo!