tuż przed

[Migrena]

 

 

tuż przed
dotykamy się
- nie skórą
za mało miejsca między nami
by mogło powstać ciało

za mało tężeje między nami

brak miejsca gęstnieje

nic

imię wyżej niż głos
nie daje się dotknąć

chodzimy wokół
narysowani
i zostawieni bez końca

oczy - przejście

patrzymy, by stać się światłem
nie ciałem

otwarte w stronę, której nie ma

tracę ciężar
głód nie jest nasz
przepływa obcy

jak światło, które nie rzuca cienia

dłoń stoi
nie że nie może -
ona wie

miłość nie ma ciała

dotyk zamknąłby nas
jakby ktoś domknął powietrze

tuż przed
tuż przed końcem świata
który nie chce się zdarzyć

 

 

 

[.KOBIETA.]

@Migrena

 

zmysłowo i gęsto od świetlistych cząsteczek …

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

pozdrawiam Migrenko

[Poet Ka]

@Migrena

 

operujesz oryginalnymi metaforami i pochylasz się nad fizjologią, nadając jej głębszy sens

 

ostatni obraz to znany i często eksplorowany w sztuce motyw, co moim zdaniem działa na plus –

 

koresponduje z innymi tekstami

i otwiera wiele możliwości interpretacyjnych

 

właśnie poprzez swoją intertekstualność

[Migrena]

@Poet Ka

 

dziękuję Ci bardzo za to, że tutaj jesteś.

 

ta fizjologia, o której piszesz
była dla mnie własnie próbą przejścia w coś, co już nie jest ciałem
tylko napięciem między.

 

ten ostatni obraz…... może rzeczywiście jest znajomy
ale chyba właśnie dlatego nie daje spokoju
bo wraca jak coś, co nie chce się domknąc .

i dobrze, że czyta się to w wielu kierunkach
bo ja sam nie do konca chcę, żeby to miało jeden,

 

dziękuję:)

 

 

 

 

@.KOBIETA.

 

"świetlista cząsteczka" - to trochę ja:))))))

 

dziękuję bardzo.

 

 

najmilej Cię Domi pozdrawiam:)

 

 

 

[viola arvensis]

@Migrena 

 

postawieni przed końcem świata

gdzie początek zaistnieć nie zdoła

z nieczułością ich życie oplata

pustka, nicość i echo dokoła.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak mi się poskładało w głowie teraz, na bazie Twojego pięknego wiersza. 

Czuć w nim zarówno melancholię jak i akceptację, a każdy wers skomponowany z niezwykłą czułością i wrażliwością. I to jest godne podziwu.

 

 

[Migrena]

@viola arvensis

 

"echo dookoła" - daj Boże.

 

ale kiedy echo radaru nie wraca?

 

Radar Cross Section - RCS.

 

głowica jądrowa pocisku balistycznego właśnie zakończyła misję.

 

nuklearna zagłada.

 

albo góry.

 

przepaść.

 

echo już nie wraca.

 

ktoś mi bliski też nie wrócił.

 

został tam na zawsze.

 

 

ale u Ciebie jest echo.

 

dookoła.

 

jest dobrze.

 

 

dziękuję sercem za dobre słowa:)

 

potrzebne mi było Twoje dobre słowo:)

 

 

[Alicja_Wysocka]

@Migrena Jacku, czuję w tym wierszu napięcie między bliskością a niemożnością jej spełnienia, I chyba nie o erotykę tutaj idzie - ale o brak wcielenia. 

Serdeczności zostawiam. 

[Migrena]

@Alicja_Wysocka

 

to napięcie które tak świetnie czujesz to miłość platoniczna:)

 

to echo duszy.

 

dziękuję pięknie Alu:)

 

 

 

 

 

[Alicja_Wysocka]

@Migrena Jacku, bardzo Ciebie rozumiem i wiesz, z tego tylko tyle - albo aż. 

Najpiękniejsze wiersze. 

Siedzę na forum i nie wiem co czytam - zmarła kilka godzin temu moja długoletnia przyjaciółka :(

[Berenika97]

@Migrena

 

To taki wiersz o momencie, w którym dwoje ludzi jest ze sobą tak blisko, że zwykły dotyk czy przytulenie to wręcz... za mało. Bardzo podoba mi się ten fragment o tym, że między nimi jest za mało miejsca, by „powstało ciało”. To trochę tak, jakby ta więź była czystą energią.

To „tuż przed” jest magiczne. To ten moment, kiedy wiesz, że zaraz coś się wydarzy, ale boisz się poruszyć, żeby nie zepsuć tej idealnej chwili. Jakbyś wstrzymał oddech, bo jest tak pięknie, że aż nierealnie.

Ten fragment, że dłoń „wie”, że nie powinna się ruszyć, jest bardzo wzruszający. To taka mądrość serca wiemy, że niektóre chwile są tak kruche, że trzeba je po prostu zostawić takimi, jakie są.

To piękny wiersz o bliskości dusz. O tym, że czasem najwięcej dzieje się nie w działaniu, ale w samym „byciu” obok siebie.

To bardzo nastrojowy wiersz, idealny na taki wieczór, jak teraz. Kiedy słucham mnóstwa ptasich głosów wśród pięknej natury i mam ochotę na chwilę refleksji nad tym, co w życiu najważniejsze.

[Migrena]

@Alicja_Wysocka

 

Alu.

 

przykro mi bardzo.

 

nie wiem co napisać.

 

bądź silna.

 

ja jestem z Tobą.

 

 

 

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Bardzo mi przykro z powodu przyjaciółki. 

[Poet Ka]

@Alicja_Wysocka

moje kondolencje 

[Alicja_Wysocka]

@Berenika97,@Migrena,@Poet Ka, bardzo dziękuję.   

[Migrena]

@Berenika97

 

 

dopiero teraz odpowiadam bo ciszą chciałem uszanować przeżycia Ali.

 

 

dziękuję Nika za Twoje słowa, za świetną poetycką analizę i za dobre myśli.

 

fajnie masz z tym lasem za oknem i tymi chórami ptasimi.

 

do tego wiosenne wonności i spokój istnienia.

 

pozdrawiam Nika ciepło :)