Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@tetu dobry inżynierski wiersz!!! :)

Ufam, że gdzieś na końcu (albo na początku) można wszystko ze sobą połączyć i wszystko wytłumaczyć. Matematycznie opisać duszę i tchnąć duszę do matemetyki.

Świetny i warsztatowo i przekazowo :)

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Cieszę się że ta pozornie mocna zbroja została zauważona i zdemaskowana. 

Masz Pan inżynieryjskiego nosa :) 

Opublikowano

Na ile ja "znam" matematykę, to chyba mógłby być taki ułamek o bardzo dużym mianowniku, czyli wydawałaby się, że wiele wspólnych tematów do obgadania.

Ale to dla moze bardziej gaduły, mniej dla kogoś liczącego na chłodna precyzję.

Wiersz jak o negocjacjach w dyplomacji, super

Pzdr

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

 

 

Opublikowano

@tetu

 

Bardzo mi się podoba!! Lubię matematykę i fizykę, a zwłaszcza ich łączenie z poezją! 

Metafora czasu jako dzielenia przez zero robi ogromne wrażenie - to logiczna niemożliwość ubrana właśnie w poezję.

Świetne wykorzystałaś  geometrię do opisania samotności  - te równoległe linie "krzyczące o dotyk" - to fantastyczny obraz!

I bardzo przejmująca puenta!  Świetny wiersz! 

 

 

Opublikowano

@tetu

jak to się stało że nie zauważyłem wcześniej nie wiem

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 może: sinusoida potoku zdań

            przecina płaszczyznę logiki

 

równoległe obok siebie biegną stale

a o zejściu ich na pozór nie ma mowy

ale przestrzeń może wyciąć im kawałek

co się trafił nieeuklidesowy

 

czas jest liczbą urojoną

bo dotyczy tej materii co nas tworzy

a poważnie nie istnieje to wiadomo*

teoryjki tu na ziemi różne mnoży

 

pochłania mnie granica ilorazu różnicowego dla wartości niewiadomej 

 

piękne zakończenie ale próżna jak wynika z najnowszych badań nie istnieje

 

całość fajna paralela odnośnie problemów egzystencjalnych odnośnie: zachowań ludzkich, prawd etycznych, życia 

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

I też fajnie, ale mnie bardziej pasuje moja opcja, bo pulsujący błękit oprócz głębi — ocean, niebo, to także duchowość, a fakt, że pulsuje dodaje życia. Ale symbolizuje też natchnienie, więc potok zdań ciekawy.  W ogóle ciekawy komentarz. Dziękuję Ci za odniesienia. 

 

 

 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...