czy wiara jest darem?

[Jacek_Suchowicz]

andrew

 

Czy wiara jest darem - ja nie wiem.

Lecz muszę wam wyzna,ć tu szczerze,

ja wiem i mówię od siebie,

że w Boga od dawna nie wierzę.

 

Mnie myśli nachodzą okropne,

a zwłaszcza w modlitwie gdy dnieje.

Czy Tobie słowami ubliżam:

że wierzę, że Panie istniejesz.

 

Dlaczego tlen, którym oddycham,

jest dziełem stworzonym przez Ciebie!

A w Ciebie mój Panie, to przykre,

ja muszę uwierzyć Żeś w Niebie.

 

A przecież Ty Jesteś Stworzyciel!

Bez Ciebie nie ma - niczego.

Ty Jesteś pośród nas żyjesz

a w tlen uwierzę - kolego.

[Alicja_Wysocka]

@Jacek_Suchowicz Jacku, Twój wiersz przypomniał mi o prostej prawdzie: że wierzy się w to, czego się nie widzi. Bo gdy już coś widzimy (jak tę przysłowiową ścianę za plecami), to przestajemy wierzyć, a zaczynamy wiedzieć. Czytając Ciebie, mam wrażenie, że dla Ciebie Bóg jest właśnie taką oczywistością...

 

Serdeczności :)

[Jacek_Suchowicz]

@Alicja_Wysocka

a cy tlen widzisz? a w niego nie wierzysz!

 

Pozdrawiam

[andrew]

@Jacek_Suchowicz

...

wiarę rozum mi daje

dusza na dar czeka 

może i serce uczucia 

kiedyś się doczeka

...

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia 

[Alicja_Wysocka]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Jacku, jasne, że wierzę - czuję go. Nie muszę widzieć fachowca - wystarczy, że widzę, że to co zrobił, dobrze działa. "Jego dzieło świadczy o Nim" 

Przyciągania ziemskiego też nie widać, i jakoś nikomu zdrowemu na umyśle, nie przychodzi pomysł wychodzenia przez okna z wyższego piętra. 

[Berenika97]

@Jacek_Suchowicz

 

Wierzysz w tlen, co klatkę unosi,

Bo o dowód Twój rozum wciąż prosi.

Ja sądzę, że kto się szczerze spiera,

Ten właśnie serce na prawdę otwiera.

[aff]

Oczywiście, że wiara jest darem jak wiele innych 

Wiedzieć jakim jest Bóg to chyba samemu być Bogiem, dlatego mówimy tylko o wierze, jeśli nie chcemy popełnić grzechu pychy 

Pzdr

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

[Stukacz]

@Jacek_SuchowiczOdważnie bym powiedział. Pozdrawiam serdecznie.

[Jacek_Suchowicz]

Dzięki kochani za wizytę ale widzę że muszę Wam odpowiedzieć. 

                          Zaczynam mieć wątpliwości; czy źle napisałem, że nie jestem zrozumiany, a może jestem zrozumiany i każde z Was "interpretuje tak jak wiersz (prawo) rozumie". Wybaczcie nie wiem.

                              Od pewnego czasu postanowiłem stać się człowiekiem niewierzącym. No bo jak mam wierzyć w Boga, skoro na każdym kroku spotykam skutki Jego działania. Nawet samo to, że piszę ten tekst, a Wy przeczytacie i zrozumiecie już świadczy o Jego istnieniu. Skoro tak, to On Jest. Spróbujcie przyjąć, że On jest z Wami i zacznijcie żyć tak, jakby był obok Was i Wam towarzyszył. Jeśli tak wypadałoby swoje życie przewartościować i zmienić. O to że jest przyjąć jako aksjomat. I tu zaczynam się burzyć, skoro On jest, to ja już nie wierzę. Mówiąc, że wierzę umniejszam Jego rolę w moim życiu. No bo to tylko wiara a nie pewnik.

                                  Tlen posłużył jako przykład (jeden z tysiąca tego co jest a nie widać) tego że przyjmujemy, że wiemy i przyjmujemy jak pewnik, że tlen jest (a jest to martwe dzieło boże). 

                                    Powtarzamy: "Panie Boże wierzę w Ciebie" zamiast podnieść ręce do góry i krzyknąć "Dziękuję Ci Panie, że jesteś zawsze przy mnie, i prowadzisz mnie do Siebie"

 

@Stukacz Tu nie ma żadnej odwagi - fakt 

 

Pozdrawiam a właściwie "Niech Bóg prowadzi"

 

 

Edytowane 55 minut temu przez Jacek_Suchowicz (wyświetl historię edycji)

[Andrzej_Wojnowski]

@Jacek_Suchowicz

 

 Wydaje mi się że podmiot liryczny nie ma problemu z wiarą , a  z samym słowem „wiara”.

W wierszu nie odchodzi od wiary , tylko krąży blisko jej środka.

 To co mówi , to raczej jak pewność niż brak – tylko nie chce nazwać tego w ten sposób.

Dla jednych wierzę , dla innych wiem.   

  

pozdr.