dmuchawce latawce

[andrew]

trasa rowerowa 

 

pobocza ubrane 

jak na majówkę 

 

mlecze niczym wojsko 

rozsiadło się 

na zboczach pagórkach 

żółte dywany

 

ścigam się z nimi

wszędzie wyprzedzają 

wspinają się 

aby mnie dojrzeć  

 

podziwiam piękne 

kobierce 

nie straszne im 

nocne mroziki 

nie widać przeziębienia 

nie kichają 

buzie uśmiechnięte 

małe słońca 

 

odwzajemniam się 

tym samym 

koniec wyścigu 

przemieszczamy się 

w zgodzie 

jest miło 

 

niby takie zwykłe 

a niezwykłe 

będą jeszcze fruwać 

 

krajobraz pieści duszę 

 

4.2026 andrew 

 

[Poet Ka]

@andrew piękny wiersz, pełen radosnego ciepła:)

[andrew]

@Poet Ka

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Berenika97]

@andrew

 

Cudowne ujęcie czegoś, co mogłoby umknąć niezauważone.

Mlecze traktuje się jak chwasty, a tutaj stają się pełnoprawnymi towarzyszami drogi - wojskiem w żółtych mundurach, małymi słońcami, kibicami przy trasie. Piękny!

Ten wiersz przypomina, żeby zwalniać i patrzeć.

Właśnie wyjrzałam na trawnik ozdobiony żółtymi mleczami - śmiały się do mnie te radosne słoneczka! Zmieniłeś moją perspektywę widzenia! :)))

[andrew]

@Berenika97

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - bardzo uroczy wiersz - zaskoczyłeś mnie pozytywnie - lubię mlecze - 

           są urokliwe - 

                                                                      Pzdr.

[andrew]

@Waldemar_Talar_Talar

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@andrew.... uroczo o.. mleczach.. i nie dziwi, że taki krajobraz pieści duszę.!

Uroczego także wieczoru.

[andrew]

@Nata_Kruk

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.