"Enola Gay" II

[Annna2]

 

 

Znów spadł deszcz piór na grzbiety gór
ramion otwartych bombowych dni,
Zza Zagros krzyk, czyż to tylko sny?
Cienie chmur mają ażurowy wzór.

Kobietę widać, z pod scherza tiul,
w nikabie jak z belle époque.
za nią dziecka szklistość aż po mrok
" Regina Coeli" antyfony chór.

"Bockscar"- jest bardzo nieprzytomne
czy Bóg bywa wśród absolutu ciszy,
bijące brawa, wiwaty też słyszy?

Szpital Ghandi- drzewa są bezbronne,
Na wschód idą od zachodu księżyca,
morom miłość tu Shazdeh przemyca.

 

 

 

 

[Berenika97]

@Annna2

 

Wstrząsający, erudycyjny wiersz.

Elegancja formy (scherzo, tiule) kontrastuje tu z brutalnością historii, co tylko potęguje tragizm przekazu.

[Migrena]

@Annna2

 

metahistoria kołem się toczy, a autorka zdejmuje nam z oczu tiul belle époque, by pokazać że pod kazdą szerokoscią geograficzną - od zagros po nagasaki - niebo ma ten sam odcień popiołu.

 

brawurowa synteza sacrum antyfony z militarnym technicyzmem "bockscar”.

 

to nie jest tylko poezja, to sejsmograf sumienia, który w " absolucie ciszy” wyczuwa drżenie bezbronnych drzew.

 

erudycja, która nie przytłacza, lecz rani tam, gdzie jeszcze potrafimy czuć.

 

czapki z głów!!!

 

a dziś.

 

 

b-2spirit

 

b21raider

 

tu-160m

 

wyładowane bombami jądrowymi latają nad kołem podbiegunowym 24 godziny na dobę, 

 

siedem dni w tygodniu.

 

cały czas.

 

historia zlała się z teraźniejzością i przyszłością.

 

teraz.

 

świetny tekst!!!!