„Mgiełkowe duszyczki”
Mgiełką z głębin nam nieznanych,
tajemnicą nam wszechświatów,
lekkim śladem obecności
pośród duchowych tematów.
Schodzą dusze w rytmie ciszy,
w kolejce do życia stają,
szukają miejsca dla siebie,
w świat twardy się tu wcielają.
Z ludzkim ego zamieszkują,
od narodzin drogę znają,
stają się mu świadomością
i w tym życiu razem trwają.
Mgłą przestają być bez cienia —
aż do kresu im to dane;
gdy porzucą ciężar ciała,
odchodzą gdzieś tam w nieznane.
I znów w mgiełkę się zmieniają,
zbierają ślad swoich zdarzeń,
ciche echa dawnych istnień
i niespełnionych wciąż marzeń.
Wrócą w światło ponad czasem,
tam, gdzie źródło ich istnienia,
gdzie początek splata z końcem
pełnię sensu i spełnienia.
Leszek Piotr Laskowski