Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Już prawie widać

 

Zieleń w niebieskości,
wiatru drganiem,
ciszą.
Wysoko,
w kołysce z patyczków,
rodzi się życie.
Schowane przed okiem,
ale nie przed sercem.
Tańczę na klawiaturze,
w puchu i w dziobie
radośnie się chowam.

Opublikowano

@APM Moim zdaniem ten utwór niepotrzebnie uderza w emocjonalny dzwonek. Czysta obserwacja natury sama w sobie dostarcza wysokogatunkowego paliwa, nie trzeba już podsycać wrażeń odbiorcy. Wiatr, cisza to słowa - pułapki; lepiej omijać z daleka, a zwłaszcza nie zestawiać ich razem, aby do wiersza nie zakradła się banalność. Nadużywane generalnie, przestają być poetycko nośne.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest mocna kanwa. Resztą poddaj surowemu audytowi.

 

AH

Opublikowano

@Aleksander Hoorn albo tak:

 

Nad krajobrazem

 

wysoko
w kołysce z patyczków
rodzi się życie
serce na oścież otwiera
biel rozkruszoną wołaniem
w warkocze splata

wiatr

 

Twoje uwagi są dla mnie cenne, chociaż publikuję w wiersze gotowe, to wszelka krytyka, która dalej mnie zaprowadzi jest mile widziana. Póki co, podoba mi się najbardziej moja pierwsza wersja.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...