Zużycie

[JakubK]

Nie pamiętam momentu,
w którym to się zaczęło.

 

Może nie było początku,
tylko powolne przesuwanie granic,
które i tak były umowne.

 

Najpierw mniej rozmów,
potem krótsze zdania,
na końcu same spojrzenia,
których nikt nie chce tłumaczyć.

 

Zostają gesty,
ale one też się zużywają,
jak przedmioty bez gwarancji.

 

Stoję naprzeciwko Ciebie
i widzę kogoś,
kto jeszcze chwilę temu
był konieczny.

 

Teraz jest tylko obecny.

[Marek.zak1]

Erozja związku, kiedy nie zauważa się pierwszej rdzy, a ona potem coraz szerzej i głębiej i konstrukcja słabnie. Dobry wiersz, a puenta najlepsza. Takie wiersze i autorzy są mile widziani i potrzebni. Pozdrawiam. 

[Alicja_Wysocka]

@JakubK To jest bardzo cichy, prawie szeptany tekst o tym, jak coś między ludźmi nie pęka nagle - tylko ściera się powoli, jak kamień pod wodą.

Ta osoba była kiedyś bardzo ważna. Nie wyobrażało się życia bez niej. To wiersz nie o zdradzie, nie o dramacie - tylko o cichym wygasaniu.