Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

smutek usiadł na ławce

obok przysiadł żal

o czym myślą próbował

podsłuchać wiatr

 

lecz zrezygnował gdy

opodal na drugiej dojrzał

tulące się do siebie

uśmiech i żart

 

powiał więc do nich pytając

czy znajdą moment 

czy poświęcą chwile na to

by rozweselić tych

 

których czas goni  okradając

z tego co zdobi ich twarze

ja za to podaruje wam

z kolorowych liści  szal

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - dziękuję serdecznie za przeczytanie - 

                                                                                   Pzdr.usmiechem.

Witaj - cieszy mnie że się podoba - dzięki - 

                                                                          Pzdr. poranną mgłą.

@Myszolak - @Simon Tracy - @Poet Ka - @aniat. - dziękuję - 

Opublikowano

@Waldemar_Talar_Talar

Zalety tekstu: zastosowanie alegorii, nawiązujące do średniowiecznego moralitetu. Sugerowałbym użycie wielkich liter, które podkreśliłyby mocniej upostaciowienie Smutku czy Uśmiechu.

Wiatr wprowadzony w charakterze medium pomiędzy dwoma skrajnymi stanami emocjonalnymi, może stać się potencjalnie spiritus movens wydarzeń, które zmienią jakość ludzkiej egzystencji. Ona przestanie być rozdwojona i zero-jedynkowa. Uczucia negatywne i pozytywne zaczną się w niej przeplatać, wzajemnie na siebie wpływać i uzupełniać, aby stworzyć integralną całość. 

 

Wadą tekstu, IMHO, jest "z liści kolorowy szal". To jest obraz oklepany i przeklejony z jakichś trzeciorzędnych wierszyków dla dzieci. Nie szedłbym  w tym kierunku.

 

AH

Opublikowano

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Witam - dziękuję serdecznie za ten wnikliwy komentarz - ale z tym szalem

              to bym polemizował - mi się wydaje że nie kaleczy wiersza -

                                                                                                                     Pzdr.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Żyję w ciągłym strachu, jak ten liść na wietrze, że mnie dziś opuścisz, że ktoś będzie lepszy.   Żyję przestraszona przy każdym konflikcie, że już sobie pójdziesz i co dobre zniknie.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Tyle we mnie strachu, tyle niepewności. Jak spokój odzyskać i życie uprościć?   Jak masz pójść, to pójdziesz. Wpływu na to nie mam: czy mnie w środku kochasz, czy to są złudzenia.   Ref: Tyle we mnie strachu i tyle pragnienia, spróbujmy zawiązać nić porozumienia.   Ale potrzebuję, choć dziś drżę niepewnie: ufać więcej światu. wierzyć w samą siebie.   I to może po to los nas pokierował, żebym spróbowała stworzyć się od nowa.
    • @entracte Pozwolenie i rozkaz jednocześnie. Czasem warto pozwolić sobie na taki luksus ;) jak odłożenie obowiązków i otwarcie wyobraźni. Bardzo podoba mi się fraza " pomarnuj czas", który można w dosłowności zmarnować na marzenie, ciszę czy na przerwę spektaklu życia.
    • @Stukacz bardzo udana aranżacja i świetny tekst. Pozdrawiam z uśmiechem;)
    • @Berenika97

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • Czy wiesz że cierpię tak jak ja wierzę w Ciebie czy wiesz że sensu nie widzę tak jak Ty widzisz sens we mnie   lekki krzyżyk stał się ciężarem nieme usta rozpaczliwie krzyczą słowa niewypowiedziane niesłyszalną modlitwą     co rano umieram na nowo proszę nie pozwól mi umierać wskrześ duszę pogubioną aby mogła sens zaśpiewać   Boże wiem że Jesteś nawet gdy mnie nie ma pozwól mi się podnieść rozbierz mnie z cierpienia   aby naga dusza mogła chociaż obmyć winy   w kropelce zbawienia
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...