Po tamtej stronie okna

[Tusza]

Widzisz , blade twarze w zamkniętych oknach

Oczy białe jak zęby w ich uśmiechu

Liczą skrupulatnie arytmię w moich krokach 

Bez pośpiechu 

 

Każdy centymetr wzroku bez powiek 

Dokładnym odbiciem , mojej sylwetki 

Dostrzegam twarz moją w obliczach mrowie

I śmiech ich lepki 

 

Tak badzo cierpnie mi ręka by złapać za klamkę

Otworzyć okno , pośmiać się z jednym 

A gdy powietrza zabraknie 

Zbladnę jak oni , grymasem obłędnym

 

I tylko ten oddech mnie dzieli

 

[Nata_Kruk]

@Tusza... mamy tu.. obserwatora i.. obserwowanego, i w zasadzie obie strony zmierzają ku końcowi życia i....

każda ze stron może powiedzieć.. "po tamtej stronie okna".. co daje fajny zabieg.
Określenie w wersie, jn. nie za bardzo... a gdyby zwykłe... w wielu obliczach.. np.(?)

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To, co wyżej, to tylko niezobowiązujące sugestie. Zrobisz, jak uważasz.

Pozdrawiam.
 

[Berenika97]

@Tusza

 

Bardzo plastyczny wiersz - czuć w nim i niepokój, i jakiś rodzaj fascynacji tym.

Ciekawy motyw odbicia - dostrzeganie własnej twarzy w "obliczach mrowie" nadaje egzystencjalnego ciężaru. Intrygujący kontrast - między ruchem (kroki) a martwotą postaci w oknach.

[Tusza]

@Berenika97 Dzięki , taki był cel :) dodam też ,że chciałem poruszyć temat dehumanizacji , strachu przed utratą tożsamości , rozmyciem w tłumie , poczuciem obserwowania , wręcz paranoi.

@Nata_Kruk Trafna uwaga, rzeczywiscie tytuł odnosi sie do obu stron, nie wpadłem na to .

Co do zmiany , chciałem oddać liczbę twarzy , wręcz niepoliczalność - mrowie wydało mi sie odpowiednim słowem , nie chce go usuwać, bo czuje że zmieniłoby to emocjonalny wydźwięk. Dzięki za pomysł ;)

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - ciekawy emocjonalny wiersz - 

                                                                   Pzdr.