Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

, tam gdzie i słońcas plątane

i motyle, jestem jacka niepokojem,

 

obojczykiem i palcami dwa razy pod

i dla ciebie. drżeniem jestem i

jacka pamięcią, kochaniem, pieprzykiem na udzie, wyżej i głębiej. jestem

 

językiem jacka. zlizuję ciebie

ze skóry, jestem wilgocią, chęcią, wdechem... jestem jacka

 

łapczywością, haustami ciebie

jestem

 

 

 

Edytowane przez Rrr (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Rrr

 

 

wiersz operuje głosem, który nie jest ani autorem, ani bohaterem, tylko konstrukcją mówiącą "od środka”.

powtarzane 'jestem” buduje efekt zawłaszczenia ciała i doswiadczenia, ale jednoczesnie szybko się wyczerpuje i zaczyna brzmieć jak schemat.


język próbuje być intensywny i cielesny, jednak przez nagromadzenie deklaracji traci precyzję i  zamiast napięcia pojawia się monotonia.

rozpad składni wygląda na zamierzony ale nie wnosi znaczącej nowej jakosci, raczej zaciera sens,

ostatecznie tekst sugeruje temat przejęcia i braku granic, lecz nie rozwija go w sposób pogłębiony, pozostając na poziomie efektu i powtórzenia.




ja mam na imię Jacek

autorkę wiersza znam z portalu poezja.org i obecnie z portalu TW

nigdy nic osobistego mnie z nią nie łączyło.



a jeżeli chodzi o treść.

przy luźnej analizie czytelniczej to mój odbiór tekstu jest następujący:

sfrustrowany paralityk umysłowy próbuje
wirtualnego seksu palpacyjnego z wyimaginowanym partnerem.


na zdrowie!

Opublikowano

@Migrena to nie jest wiersz o Tobie czy o kimkolwiek z jakiegokolwiek portalu. To wiersz nawiązujący do filmu "Podziemny krąg", a Jack, a nie Jacek pełni podobną rolę jak w filmie.

 

Odnośnie Twojej wiadomości: nie dam się w nic wplątać. Nie mam na to siły ani ochoty. Nie mam też złych zamiarów wobec nikogo. Chcę tylko pisać wiersze...

 

odnośnie tego, skoro uważasz, że jest zły, to spoko, rozumiem i szanuję Twoją opinię. Również dziękuję za dogłębną analizę.

Opublikowano

@Rrr

 

dziękuję:)

 

a wiesz, że założyłaś sobie konto?

 

wczoraj na TW.

 

z tym samym wierszem?

 

 

 

nie napisałem, że wiersz jest zły.

 

Twój wiersz jest oryginalny i ciekawy.

 

napisany w Twoim stylu.

 

 

rozebrałem go tylko dla własnych potrzeb.

 

jeżeli chcesz rzetelnej opinii to ją napiszę.

Opublikowano

@Rrr

 

jeszcze muszę dodać.

 

przepraszam. 

ostatnio mam zszarpany system nerwowy. 

to nie jest żadne usprawiedliwienie. 

wiem. 

tylko wyjaśniam. 


pod wpływem emocji dokonałem nieco przygłupiej analizy Twojego wiersza. 

to jest wiersz z gatunku albo bardziej z nurtu confessional poetry. 

 

to Twój styl. 

 

nikt tak nie piszę jak Ty i to jest intrygujące. 

nie chcę robić teraz z siebie idioty i pisać nową analizę ale powinienem to zrobić bo to co napisałem wcześniej nie jest rzetelne. 
 

Opublikowano

@Migrena nie musisz. Masz prawo reagować i odbierać wiersze tak jak chcesz w danym momencie.

Dzięki za wyjaśnienie, ale rozumiem i nie oczekuję żadnych sprostowań.

Dobrego czasu życzę.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się
  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • Okiem ciemnym, zamglonym – mierzę granice Namiętnie lecę – zachwycony tajemnicą Lecz pocałunków w słowa nie zmienię, nie przeliczę Moja najdroższa Tęsknico   Śladem Twoim, z grzechem, z jękiem, z rozpaczą Przez westchnienia, w głąb najgłębszych czeluści Tam, gdzie tylko serca zranione zobaczą To co boli, co dusi   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Zawiedziony zawrócę, bo zbyt wiele, za dużo Serc ludzkich złudnie wabi mnie i nęci Choć nic, a nic w rachunku nie służą A dusza ich dotykiem w dal nie odleci   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny   Rachuję więc z pogardą – kochającą Ciebie I liczę myśli w nicość próżno spadające Choć ledwo w nich widzę – zakochanego siebie To słyszę, jak serca w samotności konające   I znów muszę uciekać, rankiem obudzić I tęsknić, żale urojone w sobie studzić I czuwać poroniony w próżnym zadumaniu W blasku księżyca – w zakochaniu   Szmaragdy, brylanty, złoto, Ty To tylko marzenia, niespełnione sny
    • @karenka to taka próba pracy nad warsztatem ;) dziękuję za komentarz @Berenika97pracuję nad Echo ;) @Leszek Piotr Laskowski @Poet Ka @violetta @.KOBIETA. Dziękuję Wam!
    • ...myto...   ..cóż winien jestem tobie ja człowiek szary eminencja pośród słów    powiedz język mój stary niewidzialny próg    kracze dziko skacze okruch chleba dziobie kruk    spłać swe myto nim opróżnisz złoty róg    prawdy złogi gardeł wnyk głuchyś ślepcze jam serwuję ci na tacy niemy duszy krzyk..   chytrylis - 2026r. „Gdy ci na górze milkną w obłudzie, niemym krzykiem przemawiają prości ludzie.”   chytrylis
    • Kobiecy głos zamknięty w klatce Klatka z gałązek rudej jarzębiny  Miesza powietrze z dźwiękami lasu Las przystrojony w letnie koniczyny   Skończone słowa, nieskończony żal Że w ramionach wiatru znika twoja pieśń  Wszystkie słońca w kwiatach  Z uśmiechami głaszczą mnie   Ku milczącym chmurom  Rumianych aniołów Płaczę bo mi tęskno  Do śpiewnych ogrodów    Ogrodów radości i ciepłoty rąk Uciekłaś po cichu, droga samotności  Zostawiając tylko Ten horyzont łąk      
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      dziękuję...Tak, trudno trafić na swoją duszę...prawda? :)
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...