podrapany wiatr

[Alicja_Wysocka]

wiatr zakochał się w jabłoni

gdy się uśmiechnęła kwiatem

a był lekki i bezwstydny

brał do nieba każdy płatek

 

czy się mogła jakoś bronić

kiedy muskał jej ramiona

wtedy zrywał jej okrycie

kradł różanobiały woal

 

rozszamotał się w gałęziach

gdy świt spostrzegł modroszary

już miał splątać i zamotać

lecz odleciał podrapany

 

lecz za moment znowu wrócił

bo przypomniał sobie w chwilę

że za wiatrem kwiat nie gania

wie to każdy odkąd żyje

 

 

[Poet Ka]

@Alicja_Wysocka piękne 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - podoba mi się ten bezwstydny wiatr - przyjemny wiersz -

                                                                                                         Pzdr.uśmiechem.

[Alicja_Wysocka]

@Poet KaDzięki za czytanie i komentarz :)

 

@Waldemar_Talar_Talar Tobie także, Waldemarze :)

 

[Alicja_Wysocka]

@beta_b, dziękuję :)

[lena2_]

Super:) lekki , frywolny wiersz:):)

[Poet Ka]

@Alicja_Wysocka sentymentalny

[Jacek_Suchowicz]

@Alicja_Wysocka

 

wiatr co kochał się w jabłoni

nigdy by nie rozszamotał

delikatnie muskał kwiatki

każdy pieścił lekko otarł

 

nic nie robił wbrew jej woli

przecież chciał ją całą posiąść

by rodziła jemu jabłka

które błyszczą niczym złoto

:)

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Ten wiersz pachnie wiosną i lekką nostalgią.

 

Przepiękna personifikacja! Obraz "różanobiałego woalu" zdzieranego przez wiatr jest śliczny. Bardzo podoba mi się ten kontrast między gwałtownością podmuchów a delikatnością kwitnącej jabłoni. To taki taniec subtelności z dzikością.

No i świetny koniec - wiatr dostał lekcję!

Czysta magia! :)))