Jeż i zwierz

[wierszyki]

W tajemniczym ogrodzie

wieczornym

dwa jeżyki na siebie

fukały.
Osłaniała je ciemność przezornie.
Kto usłyszał, czuł dreszcze

i ciary.

Jeż pan większy

rozpoczynał schadzkę.
Wtórowała mu

kulka jeżowa.
Nieprzywykły nasz ogród

do dźwięków,
zamiast bać się, z nimi

baraszkował.

Rozpulchniły się liście przegniłe.
Zew butwienia pod skrzynią

z pałąków.
Rupieciarnia poczuła, że żyje,
albo tylko pomyślał tak

w piątki

 

Człowiek, znów się wybierze

z motyką
na słońce, co wychodzi wczas z rana,
ale wcześniej mu przeczekać

wieczór
trzeba pełen o rewir fukania.

 

 

 

 

W tejże chwili wszedł furtką z sąsiedniego ogrodu stary człowiek z łopatą na ramieniu. (...) Miał starą, pomarszczoną twarz i wydawał się bardzo niekontent, gdy zobaczył dziewczynkę.

Frances Hodgson Barnett Tajemniczy Ogród 

 

Edytowane 3 godziny temu przez wierszyki (wyświetl historię edycji)

[Poet Ka]

@wierszyki wzruszający 

[Wiechu J. K.]

@wierszyki Przedziwne rzeczy są w Tajemniczym Ogrodzie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[wierszyki]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Tak, to ta książka. Pozdrawiam dziękuję  

Jeże niezbyt przepadają za ludzką dokładnością w porządkowaniu otoczenia.

Dziękuję pozdrawiam  

Dziękuję @Mirek.K  i @Joha

[Marek.zak1]

Jest magia. W mojej okolicy są jeże, niestety o wiele mniej niż dawniej, bo przechodząc przez jezdnię wiele z nich zginęło.  Kilka uratowałem, zatrzymując samochody, jeszcze więcej zakopałem przy drodze. Pozdrawiam

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Poet Ka]

@wierszyki tu chodzi o spontaniczne wzruszenie, a nie o jakieś tam porządkowanie!