Emily Jane Brontë - Stoję silna, chociaż zniosłam już dość (Strong I stand, though I have borne)

[Andrzej P. Zajączkowski]

Stoję silna, chociaż zniosłam już dość:

Gorzką pogardę, nienawiść i złość;

Stoję silna i śmieję się im w oczy,

Patrząc jak ludzkość bój ze mną toczy.

 

Cieniu mistrzostwa, mam w potępieniu

Czyny żałosne w ludzkim plemieniu

Uwolnij me serce, uwolnij ducha,

Wezwij mnie, a ja ciebie usłucham.

 

Głupcze śmiertelny, rzec ci to muszę,

Lekceważąc sobie świata wzgardę,

Niżej umieszczasz swą podłą duszę

Niż inne robaki, jakkolwiek harde.

 

Sterto Pyłu, w swej niezmiernej pysze,

Na przewodnika mnie chcesz, jak słyszę?

Po stronie pokornych mnie zobaczą;

Ludzie butni nic dla mnie nie znaczą.

 

I Emily (1837) - a właściwie nie, nie Emily. W 1837 tron Gondalu obejmuje Królowa Augusta Geraldine Almeda. To mówi ona:

Strong I stand, though I have borne

Anger, hate, and bitter scorn;

Strong I stand, and laugh to see

How mankind have fought with me.

 

Shade of mast'ry, I condemn

All the puny ways of men;

Free my heart, my spirit free,

Beckon, and I'll follow thee.

 

False and foolish mortal know,

If you scorn the world's disdain,

Your mean soul is far below

Other worms, however vain.

 

Thing of Dust, with boundless pride,

Dare you ask me for a guide?

With the humble I will be;

Haughty men are naught to me.

[andrew]

@Andrzej P. Zajączkowski

Wolność jest w nas. 

Nigdy nie jest gratis i ta na brygada i ta w domowym zaciszu kosztuje...

Warto jej smakować, o nią dbać mimo ...

 

Pozdrawiam serdecznie

Miłego dnia