Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano (edytowane)

Trzeci u(po)twór z cyklu "Echo" link do piosenki poniżej:

 

 

Księżniczka zapłakała

Zapłakała wiecznie śpiąca

Nieomylny znak nam dała

Woda nad jeziorem wrząca

 

Woda wrząca, wiatr wieść niesie

Wojnę, ból przyniesie

Wiatr zawiewa, woda wrze

Zapłakała piękna w śnie

 

Płacze w śnie księżniczka

Zgaśnie słońce, zapali wieżyczka

Pęknie łoże, kamienna płyta

Śmierć niechybnie nas powita

 

I kamienne łoże pękło

Wojna to i piekło

 

Ach, zbierajcie się ludzie

W śnie księżniczka płacze

Dusza wnet z niej ujdzie

Więcej nie zapłacze

 

Ach, kapłani, księża, święci

Słońce już zachodzi

Więcej niebem nie poleci

Wojna, wojna ból urodzi

 

Zapłakała w śnie – Boże mój

Piękna łka, marny los

Zapłakała, płacze w głos

Żałoby przyszykujcie strój

 

Treny, treny, ach, śpiewajcie

Treny smutne

Śmierci oczy powitajcie

Sny okrutne

 

To rycerza sen się ziścił

Wojna – znikła miłość

Śmierć wygrała nam na złość

Zamek złoty przyśnił

 

Nic nie winien, to tych dwóch

Ach, sen, sen – znów i znów

 

Edytowane przez Stukacz (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@Stukacz

 

Ujęło mnie to połączenie delikatności śpiącej księżniczki z brutalnością wojny i śmierci. Zakończenie o rycerzu i "tych dwóch" zostawia intrygujące niedopowiedzenie - czy to fatum, czy ludzka wina?

 

 Dobrze budowane napięcie poprzez powtarzający się motyw wrzącej wody i pękającej kamiennej płyty.

Bardzo mroczne ,  rytmiczne  - po prostu fantastyczne! 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Jacek_Suchowicz :)) Pozdrawiam!
    • @Poet Ka   ja Brychta kiedyś pokochałem i miłość wciąż trwa.   za "suche trawy", za "wycieczka Auschwitz - Birkenau, za " dancing w kwaterze Hitlera", za " opadanie ziemi " itd.   mógbym się z niego doktoryzować:)   kto dziś napisze takie teksty?   jak Nowakowskiego " gdzie jest droga na walne", jak Gerharda" niecierpliwość", jak Tyrmanda " zły", jak opowiadania Steda ?   nikt już nie zrobi pasztetowej jak dawniej!   " ta czaszka już nigdy się nie uśmiechnie".   i tylko mi we łbie dudni Miron Białoszewski z tym swoim:   "dzień wre i huczy  noc nogami powłóczy  uciec by za te lasy góry  głupstwa pleść  kwiatki rwać  kurwa mać"     o filmie pomilczę.... bo się nie znam:)    
    • O ma radościo! Przyjdź już wreszcie po mnie! Niech po mej śmierci dopiero nie pomnie!     Gdy cię nie widzę, brakuje mi duszy, Dziecię rozpaczy nawet się poruszy; Jednakże gdy twe obaczę przeźrocza, Ponęta myśli nagle je uwłocza; Ostatnie głosy słyszę już w mej głowie: Czy ja to widzę? Czy iluzją zowię?   Leci pytanie, lecz bez odpowiedzi, Przez nieba lice światłością przecina; Wtem te obrazy osobą nawiedzi, -Mojej to klęski, klęski moja wina.   Tracę nadzieję, że kiedyś usłyszy, Brak celu życia - jęki słyszę wyszy; Nie będzie szczęścia, duszy ozdrowicia, -Jak ja żałuję mojego powicia.
    • kobieta na łące przypomina babie lato  

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

      rozanieliłaś się ochoczo no bo czerwcwa pora przyszła leżysz a także chodzisz boso uważaj możesz złapać wilka :)
    • Właśnie wypełzło ze sporych rozmiarów Dostrzegalnej na rozległej powierzchni O barwie zgniłego   Ma niecodzienny wygląd, jakby coś w rodzaju Gdyby spojrzeć od strony   Na przodzie zwisają lepkie, długie Z tyłu, krótkie, okrągłe Po bokach, bardzo ostre Niczym doczepione do drgającego    Wtem dostrzega w oddali słysząc przeraźliwy Podobny do wielkiego, skrzeczącego Jest zmuszony do odwrotu w kierunku    Pomimo szybkiej ucieczki i przeskakiwania czuje na sobie, wstrętnie cuchnące Jednak po jakimś czasie, przestaje być takim    Obraca przód do tyłu i apetycznie atakuje Ma teraz ciało, większe od największego Widzi jasne wyjście, z tego durnego      Właśnie wypełza, ze sporych rozmiarów Dostrzegalnej na rozległej powierzchni      
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...