Sójki

[Proszalny]

wiosna zbudziła kwiaty
zakwita taras wiśniami

szum skrzydeł 

pierwszej pszczoły

sójki na domu 

budują gniazdo

 

co rok ta sama historia

wzrusza od nowa

być może jedną z nich

trzymałeś w rękach

ratując młodość

przed kotem

 

lecą z nieba patyki

na belce pod okapem

krząta się życie

ławka pod domem

dwa trzmiele

głodne królowe 

 

 

[Berenika97]

@Proszalny

 

"Krząta się życie" - piękne!   

 

 Czyta się ten wiersz jak poranek przy otwartym oknie.

Sójka, kot, trzmiele - to jest życie naprawdę obok. Bardzo mi bliskie - mam podobny widok z okna i tarasu. :)))

Zawsze podziwiam różnorodność ptactwa, ich odgłosy i sójki :)

W Twoim wierszu jest coś japońskiego.   Bardzo mi się podoba. :)

[Proszalny]

@Berenika97

 

Kupiliśmy dwie japońskie wiśnie ozdobne. Stoją na tarasie w doniczkach i czekają na zasadzenie. Są obsypane kwiatami, więc zleciały się do nich pszczoły. Siedząc na ławce, słyszę, jak brzęczą. Pojawiły się też dwa bąki, są ogromne. Mistrz mówi, że to królowe. Obudziły się po zimie i są głodne, będą zakładać kolonię.

Sójki co roku budują gniazdo pod dachem domu. Usuwają stare patyki i poprawiają konstrukcję. Sterta gałązek leży na tarasie. Kiedy młode opuszczają gniazdo, zaczyna się cyrk, bo nie potrafią jeszcze latać, a okoliczne koty... Mistrz bierze je w dłonie, chroni i przenosi w bezpieczne miejsca.

Coś jeszcze? Siedząc na tarasie i widząc te cuda, stałem się niewidzialny. Natchnęłaś mnie i myślę o napisaniu haibuna. Jeśli "Sójki" Ci się podobają, to jestem szczęśliwy :)