Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

Nie idź 

Nie czekaj

Nie wiem co chcę 

Chyba nie ciebie, może kolegę 

Gadam świństwa.

A pfe!

 

Czekam Jezusa 

Niech on z martwych wstanie

Przyjdzie, utuli

Pozwoli na otulenie bólu,

Gdy świat nie sprzyja na przytulenie

Może On będzie

A kiedy przyjdzie

Poczuję się Człowiekiem 

Podniesie range ludzi

Do bóstw i 

I moja pieśń się spełni.

 

Akceptacji i utulenia

na nadchodzące święta

życzy 

EsKalisia

 

 

Opublikowano

@EsKalisia

 

Czy wers „Gadam świństwa" to świadomość własnego "zła" w sobie?

Podmiot chce być człowiekiem mimo zła, które jest w samej naturze człowieczeństwa, albo chce zostać z tego zła oczyszczony. Tęsknota za Jezusem - to bardzo ludzkie, daje nadzieję na człowieczeństwo. 

 

Dziękuję za życzenia i pozostaję z wzajemnością.

Opublikowano (edytowane)

@Duch7millenium jejku:) :) 

Ja jestem ograniczonym człowiekiem, który dopiero niedawno dostąpił Prawdy:)

Proszę mi wybaczyć pewne - domyślam się, że znaczące - nieścisłości ;P ;P ;P 

 

@Duch7milleniumdziś byłam w Kościele, i palma mi odwaliła 

@Berenika97 Dziękuję za serdeczność:) piękny komentarz - myślę że myślimy podobnie.

Edytowane przez EsKalisia (wyświetl historię edycji)

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Poet Ka @hollow man Podziękowania :)  
    • Ładnie bardzo. Słowa, których dziecko nie wypowie, bo jeszcze w ten sposób nie potrafi. Podmiotem lirycznym jest chłopczyk, przez tę sporą, wyczuwalną  różnicę między nim a Tobą, tym bardziej przemawia cisza z ust takich dzieci. Pozdrawiam

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

       
    • @violetta   Uwielbiam
    • Kiedy czuję ostrosłup wbijający się w moje plecy, Czuję się… Dziwnie. Bo jest idealny. Proporcjonalnie rozkłada ból I dotyk. Ma też matematyczny kolec, Który przebija mi skórę. Czuję, jak kropla krwi spływa po nodze i spada w otchłań. Spada tak przez… Lata, Dekady, Wieki, Tysiąclecia, Eony, Aż w końcu dochodzi do nowej myśli. Co to jest? Wygląda jak chmurka, Ale nie ma jednoznacznego miejsca. To w zasadzie na co kapnęła kropla? Nie mam pojęcia. Jednak nagle wyparowała. Dokąd? Po chwili coś się materializuje. Ma kształt kuli, Choć nią nie jest. Jej krawędzie i ściany chcą zmienić kształt. Dlaczego nie mogą? Kula zaczyna się szarpać, Trząść. Aż imploduje W zerowy punkt. W perfekcyjny punkt. W sumie nie wiem czemu wydaje się doskonały. Może dlatego, że jestem w swojej głowie, Czyż nie?
    • Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

        @viola arvensis :) Miło  Dziękuję, również ciepło pozdrawiam:)       @Berenika97 Fakt, szamoczemy się. Już zdaje się jesteśmy na górze, a tu ... spadek (samopoczucia, zdrowia, okoliczności życiowych etc.) Nic to, trzeba znów do Góry:) Dziękuję        @Nata_Kruk No nie, ostatni musi być, bo dolny szczebelek to też np.drugi, trzeci od dołu, a przecież chodzi tylko o ostatni. Mnie powtórzenia nie przeszkadzają, jak również słowo 'owszem' - które dodaje trochę sarkazmu co akurat niekiedy lubię. Natomiast rzeczywiście końcówka może nie za bardzo, lecz Violi Arvensis się podobała to już tak zostawię. Dzięki za uwagi i pomyślunek nad tekstem oraz za serduszko (mimo wszystko:)) Również pozdrowienia            @Annna2 :) To prawda, odważni ciągną resztę. Oczywiście, nie chodzi o głupią brawurę, lecz odwagę przekraczania  Dziękuję:)    
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...