dowód na nieistnienie

[Migrena]

 

 

 

dwie spełnione dusze
cały nasz świat

w sieci nie ma nic
kilka lekkich słów
tyle tylko ile pary zostaje
na zimnym szkle
nim spłynie łzą

lecz ty tchnęłaś w nie moc
karmiłaś pustką

smolistym kłamstwem o prawdzie
aż urodziłaś boga z podejrzeń

z uprzejmości wyrósł grób
z każdej pauzy oddechu wyrok

z lęku wyrwalo się czarne zwierzę
które teraz patrzy twoimi oczami

aż miłość bez głosu
poddana sekcji twoich spojrzeń
zaczęła ciemnieć
rozcięta na dwoje
skalpelem twojej nieomylnej wiary
że kłamię

prułaś mi żyły
w poszukiwaniu skrytki
aż wykrwawiłaś nas
do białej kości

przygnieciona zimną poświatą
własnych  urojeń
zamknęłaś powieki

zabiłaś ją dłońmi
które pazurami szukały dowodów
że nas nie ma

wypalałaś mi w pamięci białe plamy
solą screenów
co pieką pod powieką

aż stałem się negatywem człowieka
którego wywołałaś
w ciemni swoich lęków

teraz stoisz nad trupem bliskości
z gorącym ekranem w garści
najczystszym dowodem
twojej racji

fantom

 

 

 

 

[Berenika97]

@Migrena

 

Jacku, poruszył mnie ten wiersz do głębi, bo chyba domyślam się o kim piszesz. Teraz muszę wyjechać - wrócę do niego. Pozdrawiam. 

[Poet Ka]

@Migrena to bardzo głęboka, poetycka analiza kryzysu w relacjach damsko-męskich. Trzeba wielkiej artystycznej sprawności, żeby tak precyzyjnie opisać postępujący zanik pozytywnych uczuć i emocji. Chapeau bas.

Edytowane 25 Marca przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[Migrena]

@Berenika97

 

Nika.

 

piszę o sobie.

 

"już cień ponury pół świata ogarnia,

a serce zmyslom spoczynku nie daje ,

mysl za minionym szczęściem

gonić nie przestaje......"

 

tak mi się tlucze po głowie chociaż nie wiem z kogo to cytat.

 

dzięki Nika.

 

uważaj na siebie :)

 

 

 

 

 

 

@Poet Ka

 

moj Boże.

 

piekny komentarz dostałem.

 

bardzo serdecznie dziękuję :)

 

i pozdrawiam :)

 

[Migrena]

@KOBIETA

 

dzięki pięknie Dominiko :)

 

 

 

Edytowane 25 Marca przez Migrena (wyświetl historię edycji)

[Myszolak]

@Migrena Twój wiersz bardzo dobrze oddaje to jak lękowy styl przywiązania potrafi zniszczyć relacje. Żadnym swoim działaniem nie da się przetłumaczyć takiej osobie, że nie miało się złych intencji, że jej przekonania nie biorą się z rzeczywistości, a z niej samej. Rozmowa, nawet ta najdelikatniejsza... nie działa. I po czasie już samemu zaczyna się wątpić w swój brak winy. To naprawdę wykańcza, można oszaleć. Fajnie, że przedstawiłeś to w tak nowoczesny sposób, jako wiadomości i te screeny, bo to właśnie w tej wirtualnej przestrzeni najszybciej jest o nieporozumienia. Słowa, dla jednej strony proste i klarowne, dla drugiej są oceanem ukrytych znaczeń. 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

... tak..

Widzę dużo cierpienia i zmęczenia w tym wierszu...rozumiem... jest to bliski mi temat. Serdecznie pozdrawiam. 

[Berenika97]

@Migrena

 

Twój wiersz to obraz miłości poddawanej sekcji, krojonej skalpelem nieomylnej wiary w to, że wszystko jest kłamstwem - to bardzo przejmująca metafora zniszczenia.

Szczególnie przygnębiająca jest ta zmiana, narastanie - od "kilku lekkich słów" i "pary zostawianej na zimnym szkle" do wykrwawienia, wypalonych białych plam, negatywu człowieka.

Pokazujesz jak nieufność - ta pozornie ostrożna, "racjonalna" nieufność - staje się narzędziem tortur. Jak poszukiwanie dowodów zamienia się w rozkładanie żywej tkanki związku na czynniki pierwsze, aż nic już nie zostaje.

"Z uprzejmości wyrósł grób" - to zdanie jest niesamowite. I ta końcówka - gorący ekran w garści jako "najczystszy dowód" - przy trupie bliskości.

Jesteś brutalnie szczery w pokazywaniu, jak miłość umiera nie od braku uczucia, ale od nadmiaru podejrzeń.

Świetna, choć bolesna lektura.

[Migrena]

@Myszolak

 

bardzo dziękuję za świetny komentarz.

 

w cierpieniu, spotkać kogoś kto rozumie to cierpienie to trampolina do naprawy własnej duszy.

 

dlatego bardzo Ci dziękuję :)

 

i gorąco pozdrawiam :)

 

 

 

 

@Berenika97

 

Nika.

 

wiem przecież, że świetnie mnie rozumiesz.

 

piszesz to czego ja wypowiedzieć nie potrafiłem bo zabrakło mi dystansu w przeżywaniu.

 

tak sobie myślę, że wiosna leczy.

 

afrodyzjak od świata na bogatszy obraz.

 

poza horyzont.

 

to ratunek.

 

i Twoje słowa.

 

dziękuję Nika.

 

 

 

 

[Berenika97]

@Migrena

 

Jeśli moje słowa choć trochę pomogły zobaczyć poza horyzont - to najpiękniejszy komplement, jaki mogłam dostać. Dziękuję. I pisz!  Potrzebujemy  Twoich obrazów. A wiosna uleczy - na pewno! 

 

 

Gdy braknie dystansu,

by nazwać swe cienie,

Moje słowa niosą Ci ukojenie.

 

Wiosna to balsam, co świat rozjaśnia -

Twój ratunek, gdy smutek wygasa.

 

Spójrz poza horyzont, tam bije światło,

Z każdym oddechem będzie Ci łatwo.

[Migrena]

@Berenika97

 

pomogły, pomogły, jeszcze jak pomogły :)

 

dziękuję moja poetycka Siostrzyczko :)

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Nata_Kruk]

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.... chyba "s" się wepchało przypadkiem... :)

@Migrena.. to dojrzała treść, z wiązką pytań do.. samego do siebie.. czy wszystko było tak, jak miało/

powinno było być. Treść bardzo ciekawa.. jest sporo wersów do zadumy.

Trzymaj się ciepła promyków słońca... gdy w głowie chłód.

[Migrena]

@Nata_Kruk

 

dziękuję :)

 

spróbuję złapać chociaż jednego skurczybyka promienistego :)

 

a na glowę beretkę z antenką sobie wlożę.

 

dzięki Nata :)

[Christine]

@Migrena

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

To jest mordercze!  Wiersz o tym, jak zaufanie zjada się od środka, gdy ktoś zamiast pytać, zaczyna śledztwo. Mocny tekst!

[Migrena]

@Christine

 

Chrissy :)

 

jesteś najcudowniejszą komentatorką moich wierszy :)

 

i ja Cię bardzo za to lubię :)

 

dziękuję pięknie :)

 

[Christine]

@Migrena

 

Fascynują i wzruszają mnie Twoje wiersze. Ale co do komentarzy,to naprawdę masz świetne  osoby wokół. Nie bardzo potrafię oddać tego, jak naprawdę poruszył mnie wiersz.  Pozdrawiam.

[Migrena]

@Christine

 

Ty, tylko Ty:)

 

wszystkiego dobrego Chrissy:)