Bo mogę

[aniat.]

Leżę na podłodze,

bo takie mam widzimisię.

W kwadracie słońca grzeję kości

i widzi mi się,

że leżę

bajecznie,

koniecznie,

skutecznie.

 

Leżę w słońcu,

bo mogę.

Z czułością czuję podłogę —

lekkością,

delikatnością,

kobiecością.

 

Leżę w słońcu,

dostatecznie,

bezpiecznie,

to dla mnie dużo znaczy,

bo gdzieś, ktoś leży inaczej.

[APM]

@aniat. Fajne "widzimisię" i docenienie tego co się ma i co się może, o czym "często gęsto" zapominamy, a przecież może byc zawsze gorzej.

[aniat.]

@APM a tak na marginesie… spróbujcie poleżeć tak 10 min. chociaż, zobaczycie jak się zmienia perspektywa, myślenie i czucie.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Polecam.

[APM]

@aniat. dla mnie to też trudne, szczególnie jak mam się relaksować i nie ruszać. A propos prespektywy. Ostatnio z przerażeniem odkryłam leżąc w kuchni na podlodze, że pod lodówka zakwiło jakies życie z nitek pęjeczych i kurzopotworków. Nie do ogarnięcia.

[aniat.]

@APM No widzisz przyjemne z pożytecznym

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[Charismafilos]

@aniat. bardzo dobra praktyka, polecam! Pespektywa... podłogi czasem pozwala zobaczyć... szczyty ;)

[Proszalny]

Masz kocią naturę. Dlatego z fragmentów wiersza usuwam misia i wstawiam kota...

 

i widzi ko cię

że leżę

bajecznie

 

Pozdrawiam radośnie :)

[aniat.]

Może rzeczywiście więcej w tym kota niż misia — i dobrze mi z tym. Lubię taką grę słów.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Miłego dnia.