Dłużnik

[widelec]

Zanim umarł, był już dawno zapomniany

Zanim się narodził, już walczył z ciężarem

Wspartego na plecach drewnianego krzyża.

 

Nim cokolwiek zdobył, już był światu dłużny

Każdą chwilę inny ajent trzymał w ryzach

Skąd tyle chaosu w niepozornej próżni?

 

Nie wymyślił żadnej chwytliwej melodii

Rozstrojony biegał korytarzem modlitw

Dokąd indziej iść, jeśli końca nie widać?

 

Zanim uciekł, już był okrzyknięty zdrajcą

Zanim próg przekroczył, ajent nań już czyhał

Wepchnął go w objęcia niemych konwenansów.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

[hollow man]

@widelec

Mocna rzecz się w nocy trafiła.

Z grubej rury.

[widelec]

@hollow man dziękuwa

[Charismafilos]

@widelec ciekawy wiersz! sam mam kilka możliwości interpretacyjnych. I ten wredny - "ajent" - swoją drogą ciekawe słowo :)

[violetta]

Świetny wiersz:) 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - mi też się podoba - 

                                                 Pzdr.

[widelec]

@Charismafilos @violetta @Waldemar_Talar_Talar Bardzo dziękuję!

[Berenika97]

@widelec

 

Ten wiersz to portret życia jako pułapki bez wyjścia. Każda strofa zaczyna się od "zanim" - jakby los był już przesądzony, zanim człowiek zdążył w ogóle zaistnieć. "Skąd tyle chaosu w niepozornej próżni?" - brzmi jak paradoks, niby jest wolność ale praktycznie to tylko chaos ograniczeń. Przejmujące.