eden

[Klaudia Gasztold]

byłam w gęstym lesie

gdzie wszędzie zarośla

długie smukłe łodygi

 

a na skałach wystające półki 

by można było usiąść 

podziwiać to wszystko

to naturalne piękno 

 

strumyk wody mienił się

od słońca zerkającego 

między dziurkami pajęczyny liści

 

byłam tam z kimś 

kogo już nie pamiętam 

jak wtedy

 

gdy nocą wiatr obijał się 

o twarde ściany kamienic

też z kimś byłam 

 

jakby nawet sen 

nie chciał 

mnie zostawić samej

wysyłając towarzysza

anioła z wersetów

 

już czas podliczyć klucze do bram

związać wiersze w bukiet

nie ulec czasowi

 

być nawet poza snem

w niekończącej się opowieści 

kolejnem rozdziałem 

 

Klaudia Gasztold