Po(l)eci/my

[APM]

Po(l)eci/my

 

Żongluje między gałązkami

Między czarnym a białym

Jak ja na papierze

 

Przekłada

Sprawdza

Poprawia

 

Szary poranek rozjaśnia

Mgłą otulone rozrywa

W dziobie niesie

Jak słowa

 

Buduje dom

Jak wiersz

Sroka i ja

Nie starcza dnia

Wiosna tuż tuż

I już

 

Śpieszmy się

Za rok zetną brzozę

A ja polecę

Do ciepłych krajów

 

[Migrena]

@APM

 

bardzo mi się podoba,

jak ten wiersz łączy lekkośsć obserwacji z czymś znacznie głębszym .

 

z przeczuciem, że i życie, i język są tylko chwilowym układaniem sensu pośród tego, co zaraz może zniknąć

 

piękny, inteligentny zapis czułości wobec świata.

 

i mnie się Twój wiersz bardzo podoba.

[APM]

@Migrena Dziekuję, podoba mi się Twoja inetrpretacja, jakże trafna, szczególnie w kwestii "znikania. Żyjmy więc ile sił między oddechami...

[Migrena]

@APM

 

właśnie tak :)

[violetta]

@APM tak latamy, to tu, to tam:)

[Proszalny]

Podoba mi się minimalizm i estetyka obrazu.

[Charismafilos]

@APM tytuł - sztos! ;)