Ness

[Proszalny]

śniłem o ness 

nie wiedząc kim lub czym jest 

może to zapomniane słowo 

fragment wiersza 

przeczytany na wzburzonym morzu 

wyzwanie rzucone wichrowi

na rybnych targach 

w powiewie obcych myśli 

przemierzając oceany tam i z powrotem 

zanim zdążyłem otworzyć oczy 

powrócił sen o ness

rzeka płynie za oknem 

nie wiem dokąd iść 

widziałem źródło i ujście 

ginące za linią lasu 

ono mnie woła 

każdego dnia bliższe

widziałem górskie drogi 

kuszące do błądzenia

drogowskazy z napisem dom 

choć miałem inne sny 

najchętniej wracałem do ness

cień słońca i księżyca blask

opuszczony wodny młyn 

przeczuwałem jego istnienie 

na górskich łąkach 

w szumie strumieni 

szukałem tego kto śni o ness

[Nata_Kruk]

@Proszalny... to bardzo ładnie "skomponowany" wiersz. Poszukiwanie.. nieustanne.. i kimkolwiek, czymkolwiek

jest owa.. ness.. to...

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

.. źródełko już jest... :) a ono woła.... bo bycia tu i teraz.

Pozdrawiam.

[A.Between]

@Proszalny wypełni zgadzam z Nat..,

Myślę , że fajne by się to śpiewało. :)

 

[Proszalny]

@Nata_Kruk Rzeka płynie, a my wciąż szukamy – zamiast być tu i teraz. Czego szukamy? Zazwyczaj szczęścia. Są też tacy, którzy nie wiedzą, czego chcą oraz kim są. Oni płyną do Ness.

@A.Between Najlepiej na melodię "gdzie strumyk płynie z wolna". Dziękuję ;)

[A.Between]

@Proszalny myślałem raczej o współczesnym country z wpływami soulu, bluesa . Tak brzmi np.Tennessee whisky.

[Proszalny]

@A.Between Żartowałem. Cieszę się, że wiersz ma melodię. Wszystko, co piszę, czytam sto razy i szukam miejsc, gdzie słowa jak płytki wystają ponad chodnik. Tennessee whisky nie znam, ale lubię Blue grass.

[Poet Ka]

@Proszalny @Proszalny Ness to słowo klucz, oznacza tajemnicę, piękno poetyckiego słowa (bo szemrze i mieni się) i wreszcie zagadkę i grozę- młodzieńczą pogoń za przygodą, nastrojowość (Loch Ness).

[Proszalny]

@Poet Ka Rzeczywiście - Loch Ness. Wiedziałem, że to się tak kojarzy. Efekt jest niezamierzony, bo wiersz jest jednym z tych "natchnionych", gdy pierwszy wers pojawia się sam w głowie - śniłem o ness. Reszta już poleciała. Oczywiście wywaliłem połowę tej reszty i tak powstał ten wiersz. 

Młodzieńcza pogoń za przygodą jest światłem morskiej latarni. Gdy gaśnie, umieramy.

[Berenika97]

@Proszalny

 

Twój wiersz to piękny zapis metafizycznej tęsknoty za czymś, co wymyka się definicjom.

To utwór o szukaniu sensu, który jest bliżej niż nam się wydaje, a jednocześnie pozostaje nieosiągalny. To portret kogoś, kto czuje się obco w „zwykłym” świecie, bo jego serce należy do krainy snów.

 

Ness nie jest słowem, lecz szeptem głębin,

słonym posmakiem na dnie powieki,

gdy między jawą a snem się kłębią

wszystkie te rzeki i wszystkie wieki.