Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

52. Droga przez morze
(narrator: hypaspista)


1.


Zaczęło się od snu —
król chce,
byśmy deptali po wodzie.


2.


„Zbudujcie ląd” —
prościej nie można
powiedzieć szaleństwa.


3.


Dno bez końca.

Sypiemy gruz w paszczę,

co nie zna sytości.


4.


Niektórzy mówią,
że walczymy z Posejdonem.
Niech i tak będzie.


5.


Tyr patrzy z góry.

Ich śmiech ma ostry grot

i zapach gorącej smoły.


6.


W nocy słyszę fale —
nie biją,
tylko pytają „po co?”.


7.


Rano wynosimy ciała —
morze chce zapłaty,
więc płacimy.


8.


A jednak idzie naprzód.
Każdy cal tej drogi

to zaciskana pięść.

 

cdn.

Opublikowano

Pięknie.

 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Dla mnie ten fragment jest kluczowy, bo postawione pytanie podważa sens wszelkiego rodzaju podbojów - od dosłownie pojmowanej ekspansji terytorialnej, po walkę z samą naturą tylko po to, aby udowodnić wyższość człowieka nad nią.

W każdej dziedzinie, w każdej przestrzeni, w każdej rzeczywistości - ludzie chcą być zdobywcami, naznaczyć miejsce własną chwałą (jednostkową lub zbiorową).

A fale pytają - po co?

No właśnie.

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


×
×
  • Dodaj nową pozycję...