Świt

[Berenika97]

@Alicja_Wysocka

 

Bardzo dziękuję! 

Pięknie ujęłaś istotę tej zmiany.   Serdecznie pozdrawiam. :) 

@Poet Ka

 

Bardzo dziękuję za ten niezwykle ciekawy komentarz, a raczej esej.  

Za tak wnikliwe i wielowarstwowe odczytanie mojego tekstu. Wspomnienie Andrzeja Sosnowskiego to dla mnie ogromne wyróżnienie. Niezwykle trafnie uchwyciłaś ten graniczny moment "na chwilę przed" i grę między metaforą a dosłownością. Nadałaś wierszowi drugie życie.

 

Po przeczytaniu Twojej analizy , doszłam do wniosku, że wiersz ten nadaje się do dekonstrukcji. :) 

Serdecznie pozdrawiam. 

@Myszolak

 

Bardzo dziękuję!  

Świetnie, że napisałaś  o tym zaufaniu do wewnętrznej mądrości, która działa, zanim my zdążymy to nazwać. Twoja interpretacja dodaje wierszowi nowy wymiar. 

 

Serdecznie pozdrawiam . :)

[Berenika97]

@[email protected]

 

Bardzo dziękuję!  Serdecznie pozdrawiam. :)

 

Z filozofii oblałeś? Ekstra!

Schopenhauer się smucił do końca,

Ty piszesz wiersze - sztuka prosta 

pesymizm w rymy i już po kłopocie!

@Rafael Marius  

 

Bardzo dziękuję!   Serdecznie pozdrawiam. :)

[Proszalny]

Znam ten stan zawieszenia. Lubię budzić się wcześniej, by chwilę powisieć i patrzeć, jak budzi się dzień. 

Wiersz niezwykle elegancki. Jest jak zbiór wróżb Tao.

[lavlla nisu]

Początek zazwyczaj jest czystą kartą, pełną nadziei.

Początek dnia też taki bywa i to właśnie są piękne dni.

Może o tym jest ten piękny wiersz?