bezczas

[Poet Ka]

bezczas

 

drzewo owocuje gałęziami

uderza w szybę

drzemie Marszałkowska

 

skra słońca osiada na drewnie

i brzegu książki

 

brak liści

brak zasłon

brak obrusów

brak bibelotów

brak zegara

 

materializuje się owocem trudnym

wpisanym w życie

marcowym słońcem

surowym pięknem przedwiośnia

poświatą na podłodze przy łóżku

 

martwa natura z cukiernicą

spodek jabłko i nóż do obrania

malowany niewprawną ręką ucznia

szkoły przy Warszawsko-Wiedeńskiej kolei

– nie malarza –

 

lewituje po dziś dzień

Edytowane 4 godziny temu przez Poet Ka (wyświetl historię edycji)

[huzarc]

@Poet Ka

To bardzo ciekawy i subtelny wiersz. Jest cichy, kontemplacyjny i malarski. Jest nowoczesną grą ponadczasowymi symbolami. Każde słowa ma tu znaczenie i ogromną poetycką pojemność, pomimo oszczędności. Stąd jego siła. Do tego doskonale malarskie metafory. Czas złapany w obraz, a raczej jego detale złapane w obraz. Tak go odbieram.

[Berenika97]

@Poet Ka

 

To bardzo ciekawy wiersz. Mam wrażenie, że ten wiersz robi dokładnie to, o czym mówi - zabiera zbędne rzeczy i zostaje z tym, co zostaje. "Brak zegara" i jednak czas tu jest, zawieszony między marcowym słońcem a lewitującą martwą naturą.

Intrygujący! 

 

[Migrena]

@Poet Ka

 

bez zegara rzeczy nagle odzyskują powagę istnienia.

chwila zatrzymana nie ręką malarza, lecz przez przypadek życia .

i dlatego właśnie tak lekko….. lewituje.

 

 

bardzo ciekawie napisany :)