Gdzie rdzewieją miecze: 50. Królów już widziałem

[Łukasz Jurczyk]

50. Królów już widziałem

(narrator: Tyryjczyk)

 

1.

 

Widziałem już wielu
królów — każdy z nich
niósł swój ogień.

 

2.

 

Mówią, że się nie poddamy.

Wielkie słowa
niosą się dobrze na wietrze.

 

3.

 

Miasto świętuje.
Tłum śpiewa,
jakbyśmy już wygrali.

 

4.

 

Z morza zrobiliśmy boga.
Zobaczymy, czy
odpowie.

 

5.

 

Wiara w żagle —
jak w los:
piękna, aż do burzy.

 

6.

 

Kartagina ma pomóc.

Obietnice płyną szybciej
niż okręty.

 

7.

 

Sługa pyta,
czy warto sadzić figi —
nie wiem.

 

8.

 

Aleksander milczy.
Tylko głupcy
tego nie słyszą.

 

cdn.

[Berenika97]

@Łukasz Jurczyk

 

Ten fragment to znakomite studium psychologiczne społeczeństwa w przededniu katastrofy.

Aleksander Wielki rozbił armię perską i ruszył na południe, wzdłuż wybrzeża Morza Śródziemnego. Większość miast fenickich poddawała się bez walki, ale wyspiarski Tyr postanowił stawić opór, ufając w swoje mury i flotę.

 

Narrator jest człowiekiem doświadczonym. Mówi - "Widziałem już wielu królów". Jest sceptyczny wobec propagandy i entuzjazmu tłumu, bo widzi tragiczny kontrast między radosnym świętowaniem miasta a realnym, nadciągającym zagrożeniem. Tekst świetnie oddaje historyczne nastroje Tyryjczyków, którzy czuli się nietykalni na swojej wyspie dzięki położeniu i flocie - "Z morza zrobiliśmy boga", "Wiara w żagle".

Narrator zauważa, że "burza" czyli Aleksander może zburzyć ten porządek i pokonać "morze".

Część 6. odnosi się do historycznego faktu - Tyr liczył na potężną odsiecz morską ze strony swojej najbogatszej kolonii - Kartaginy. Narrator zna prawdę o polityce- "Obietnice płyną szybciej niż okręty". To genialnie ujęta cyniczna refleksja. W rzeczywistości Kartagińczycy wysłali jedynie wymówki, że sami są uwikłani w wojny, i zostawili Tyr własnemu losowi.

 

Część 7. to dla mnie najpiękniejszy i najbardziej poruszający moment poematu. "Sługa pyta, czy warto sadzić figi - nie wiem." Drzewo figowe potrzebuje lat, by wydać owoce. To pytanie sługi to w istocie pytanie o przyszłość- czy my mamy jeszcze jakąś przyszłość?

 

Wielka historia i geopolityka wkraczają tu w proste, codzienne życie, paraliżując je.

 

Ten fragment to świetny obraz- "Aleksander milczy. Tylko głupcy tego nie słyszą." Milczenie Aleksandra oznacza wyrachowanie, planowanie i nieuchronność. Jego milczenie było ciszą przed burzą. 

 

 

 

[Łukasz Jurczyk]

@Berenika97 Bardzo dziękuję za komentarz!!!

 

Masz rację, teraz zaczyna się dłuższy cykl związany z oblężeniem Tyru. Miasto, które wystawiło na cierpliwość Aleksandra i Macedończyków. 

 

Cieszą się z wojny.

Tak tańczą suche liście,

zanim spłoną w pył.

 

Woda ustąpi.

Bogowie zawsze stoją tam,

gdzie więcej stali.

 

Pozdrawiam

[Christine]

@Łukasz Jurczyk

 

Z tej części dowiedziałam się o epizodzie wojennym, o którym nie miałam pojęcia. No i się jeszcze dowiem.:)  A poza tym, dużo filozofii i przemyśleń. Jak zwykle świetny tekst. Pozdrawiam. :)