Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Le-sław Bardzo smutny wiersz. Często, gdy tracimy kogoś bliskiego nagle dziwimy się, dlaczego ptaki dalej śpwiewaja, dlaczego szumia liście, dlaczego idzie wiosna i dalej toczy się życie. Nie ma odpowiedzi an te pytania, ale trzeba je zadawać, trzeba o tym pisać wiersze.

Opublikowano (edytowane)

@KOBIETA

Zdjęcie wczoraj zrobione, jeszcze pachnie szuwarami. A wiosna zwodzi i żartuje sobie z nas, jak niektóre psotne KOBIETY :-)

 

"czemu żeś ty mnie, niebogo" jest ewidentnym archaizmem w równie archaicznym szyku.  

Jednak zmienię szyk na "czemu, żeś mnie ty, niebogo"... żeby się przypodobać pewnej KOBIECIE

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pzdr

 

Edytowane przez Le-sław (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@APM

Zastanawiałem się, czy go tu umieścić, ale poetyckie dusze akceptują tradycyjną formę i emocjonalną treść, nie zadając osobistych pytań. Dojrzewamy do bardziej świadomego życia, przeżywając odchodzenie bliskich. To zawsze boli, ale dobrze przeżyte, czyni nas lepszymi.

Widziałem kiedyś reportaż o oryginalnym obyczaju jakiegoś endemicznego plemienia w Azji, gdzie narodziny każdego dziecka są witane płaczem rodziny i społeczności. To prawda o życiu.

Zachodnia kultura odcina się od tematu śmierci, izoluje i traktuje jak wstydliwe tabu. To "higieniczne" zakłamanie.

Opublikowano

@Le-sław A śmierć należy przecież do życia. Mnie osobiście interesują kulty zmarłych na całym świecie. Skad i dlaczego zrodziły się jakieś tradycje. Jak dawne ludy żegnały bliskich zmarłych, przeżywanie żałoby. Nie są to łatwe tematy, ale izolowanie się od nich, tak jak słusznie napisałeś, to pójście na łatwiznę, to zgoda na zakłamanie.

Opublikowano

@KOBIETA

... but I won't stop trying... yeah

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Whisper of loves rain

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję. Boli i nie przestaje boleć.

Nie pisałem wierszy do marca`26, ale już bym zgłupiał, gdybym nie pozwolił im żyć. Mają do tego prawo, ja je tylko spisuję. Nigdy dotąd mi tak nie odwaliło, a na pewno nie w tej formie (wiersza). To chyba wina wiosny, bo ona przeciwstawia się śmierci - ale jej nie zapomina, wykwita na "żniwie śmierci" jesieni i zimy.

Pzdr

Opublikowano

OK, delektuję się Twoimi wierszami, "charakterkiem" i pozostanę w stosownym lęku

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie piszę tak śmiało w tematyce miłosnej, jak Ty ale... może mnie ośmielisz. Piszę o miłości, ale nie ma miłości między M&K bez erotyki, tacy jesteśmy M&K. 

Wszystkie wiersze mówią o miłości: świata, ludzi i Boga. Mistycy piszą w niezwykle erotyczny sposób o Bogu (np. św. Jan od Krzyża). Naprawdę, można się momentami zarumienić... Ale mają na myśli co innego, tylko tak im wychodzi 

Opublikowano

@KOBIETA

Miłości tyle kolorów ile w tęczy i więcej.

Erotyzm jest bezcennym darem, który byłby grzechem, gdyby nie był nam dany zakochanym.

 

Jak się Ciebie nie bać, skoro straszysz? A może to taktyka modliszki, która unieruchamia partnera chwilę przed śmiercią?

Myślę, że jesteś raczej swawolna i nieokiełznana, bardziej urokliwa niż straszliwa.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Masz szalone zasoby energii termojądrowej, to pewne. Mogłabyś uratować planetę, ale wolisz trwonić zasoby na wiersze i... tak dalej.

 

Opublikowano

@KOBIETA

Nie wiem czy Ziemia jest warta ratowania. I bez Ciebie spłonie 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bądź totalnie, nieprzewidywalnie i archetypicznie kobieca. Promieniuj nam jądrowo poezją, bo potrafisz pięknie 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @Bożena De-Tre Pięknie, a jeśli ktoś ginie w podejrzanych okolicznościach, to zawsze głównym podejrzanym jest współmałżonek, czy partner. Statystyka to potwierdza. Pozdrawiam i dzięki za wpis. 
    • wierzyli w nieuchronność losu śnili tropiki   do czasu gdy pozbawili rzeki brzegów   zbudowali fake town gdzie każdy umiał rolę   umierając chwytali ostatnie błyski prawdy
    • Jako zodiakalne ryba lubię wodne habitaty, więc jestem oczarowany akwariami i Twoim magicznym wierszem o wodnym świecie, cóż, że malutkim. Z cyklu moich off topów, w Nagiej Broni porucznik Drabin wrzuca do akwarium zegarek i próbuje go wyciągnąć, a wyciąga przyczepionego do palca kraba i ta jego mina:). Pewnie widziałaś. Pozdrowionka niedzielne. . 
    • @Marek.zak1 Bliskość jest wtedy gdy krople rosy rankiem przynosisz w dłoni wierząc że ktoś nie upuści jej …
    • Stoję przed Tobą z obnażoną piersią, Więdnę, przekwitam, lecz wciąż jestem piękna! Widzę w sposobie, w jaki na mnie patrzysz, Że dalej jeszcze budzę pożądanie, Zmysłów, fantazji, marzeń i natchnienia, Innymi słowy - lepszej cząstki Ciebie!   Pamiętasz ten moment, gdyśmy się poznali? Gdy po raz pierwszy wziąłeś mnie w ramiona? Gdy wyrzeźbiłeś mnie swoją pieszczotą? A moje ciało było z alabastru? Całkiem niedawno, czyż nie, Salvadorze? Już się tak nie wstydź, nie czas na pruderię!   Te Twoje wąsy! Strzeliste jak wieże! W jesieni życia wciąż skore do psoty! Wiele widziały, wiele doświadczyły, I nie chcą powiedzieć ostatniego słowa! Podkręć je dla mnie, jak za dawnych czasów, Tak sowizdrzalsko, jak to Ty potrafisz!   Z Tobą czas jeszcze obszedł się łaskawie, Mnie nadgryzł bardziej o całą dekadę, Pewnie dlatego na moim nadgarstku,  Jest Uroboros, co zjada sam siebie, Z ogonem w pysku został Władcą Czasu, Ma nad nim władzę, jak Ja mam nad Tobą!   Gdy mnie malujesz, otaczasz mnie nimbem, Ta aureola jest ambiwalentna, Niewinna Święta - Grzeszna Kusicielka! Wszystko chcesz zamknąć w mej wątłej postaci?! Czy nie za dużo na jedną kobietę, Pierwszoplanowych ról do odegrania?   Nie odchodź jeszcze, obraz się nie skończył, Trwałość Pamięci marszczy się w zegarach! Płonie Żyrafa, jak Krzew Gorejący! Co Ci objawi? Nie duś tego w sobie! Lecz maluj śmiało, barwą, cieniem, szeptem, By Twoje płótno nie zionęło pustką!   Gdzie Ty Salvadorze, tam będzie i Gala, Tak samo Ci wierna, jak Ci nieposłuszna! Jest we mnie żywioł nie do okiełznania, Nie próbuj nawet zbliżać się z wędzidłem! Jeśli sam jeszcze tego nie odgadłeś, Chcę być dla Ciebie Niebezpieczną Muzą! 
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...