Skocz do zawartości
Polski Portal Literacki

Rekomendowane odpowiedzi

Opublikowano

@Le-sław Bardzo smutny wiersz. Często, gdy tracimy kogoś bliskiego nagle dziwimy się, dlaczego ptaki dalej śpwiewaja, dlaczego szumia liście, dlaczego idzie wiosna i dalej toczy się życie. Nie ma odpowiedzi an te pytania, ale trzeba je zadawać, trzeba o tym pisać wiersze.

Opublikowano (edytowane)

@KOBIETA

Zdjęcie wczoraj zrobione, jeszcze pachnie szuwarami. A wiosna zwodzi i żartuje sobie z nas, jak niektóre psotne KOBIETY :-)

 

"czemu żeś ty mnie, niebogo" jest ewidentnym archaizmem w równie archaicznym szyku.  

Jednak zmienię szyk na "czemu, żeś mnie ty, niebogo"... żeby się przypodobać pewnej KOBIECIE

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Pzdr

 

Edytowane przez Le-sław (wyświetl historię edycji)
Opublikowano

@APM

Zastanawiałem się, czy go tu umieścić, ale poetyckie dusze akceptują tradycyjną formę i emocjonalną treść, nie zadając osobistych pytań. Dojrzewamy do bardziej świadomego życia, przeżywając odchodzenie bliskich. To zawsze boli, ale dobrze przeżyte, czyni nas lepszymi.

Widziałem kiedyś reportaż o oryginalnym obyczaju jakiegoś endemicznego plemienia w Azji, gdzie narodziny każdego dziecka są witane płaczem rodziny i społeczności. To prawda o życiu.

Zachodnia kultura odcina się od tematu śmierci, izoluje i traktuje jak wstydliwe tabu. To "higieniczne" zakłamanie.

Opublikowano

@Le-sław A śmierć należy przecież do życia. Mnie osobiście interesują kulty zmarłych na całym świecie. Skad i dlaczego zrodziły się jakieś tradycje. Jak dawne ludy żegnały bliskich zmarłych, przeżywanie żałoby. Nie są to łatwe tematy, ale izolowanie się od nich, tak jak słusznie napisałeś, to pójście na łatwiznę, to zgoda na zakłamanie.

Opublikowano

@KOBIETA

... but I won't stop trying... yeah

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

@Whisper of loves rain

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Dziękuję. Boli i nie przestaje boleć.

Nie pisałem wierszy do marca`26, ale już bym zgłupiał, gdybym nie pozwolił im żyć. Mają do tego prawo, ja je tylko spisuję. Nigdy dotąd mi tak nie odwaliło, a na pewno nie w tej formie (wiersza). To chyba wina wiosny, bo ona przeciwstawia się śmierci - ale jej nie zapomina, wykwita na "żniwie śmierci" jesieni i zimy.

Pzdr

Opublikowano

OK, delektuję się Twoimi wierszami, "charakterkiem" i pozostanę w stosownym lęku

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Nie piszę tak śmiało w tematyce miłosnej, jak Ty ale... może mnie ośmielisz. Piszę o miłości, ale nie ma miłości między M&K bez erotyki, tacy jesteśmy M&K. 

Wszystkie wiersze mówią o miłości: świata, ludzi i Boga. Mistycy piszą w niezwykle erotyczny sposób o Bogu (np. św. Jan od Krzyża). Naprawdę, można się momentami zarumienić... Ale mają na myśli co innego, tylko tak im wychodzi 

Opublikowano

@KOBIETA

Miłości tyle kolorów ile w tęczy i więcej.

Erotyzm jest bezcennym darem, który byłby grzechem, gdyby nie był nam dany zakochanym.

 

Jak się Ciebie nie bać, skoro straszysz? A może to taktyka modliszki, która unieruchamia partnera chwilę przed śmiercią?

Myślę, że jesteś raczej swawolna i nieokiełznana, bardziej urokliwa niż straszliwa.

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

Masz szalone zasoby energii termojądrowej, to pewne. Mogłabyś uratować planetę, ale wolisz trwonić zasoby na wiersze i... tak dalej.

 

Opublikowano

@KOBIETA

Nie wiem czy Ziemia jest warta ratowania. I bez Ciebie spłonie 

Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

 

Bądź totalnie, nieprzewidywalnie i archetypicznie kobieca. Promieniuj nam jądrowo poezją, bo potrafisz pięknie 

Jeśli chcesz dodać odpowiedź, zaloguj się lub zarejestruj nowe konto

Jedynie zarejestrowani użytkownicy mogą komentować zawartość tej strony.

Zarejestruj nowe konto

Załóż nowe konto. To bardzo proste!

Zarejestruj się

Zaloguj się

Posiadasz już konto? Zaloguj się poniżej.

Zaloguj się


  • Zarejestruj się. To bardzo proste!

    Dzięki rejestracji zyskasz możliwość komentowania i dodawania własnych utworów.

  • Ostatnio dodane

  • Ostatnie komentarze

    • @LessLove tak! Dziękuję pięknie   @Leszek Piotr Laskowski dziękuję
    • Życie pierwsze Pierwsza miłość - Bóg opuszczony, w krzakach, w miłości, stwierdzili "Mam go w dupie". Zjedli owoc z zakazanego drzewa i zmarli, zabijając się w nienawiści.   Życie drugie Dali ciała - wszystkim wszędzie oddawali się, by odmienić los ludzkości   Życie trzecie - w technologię poszli - dali cały swój wysiłek intelektualny  całej cywilizacji, zginęli w kosmosie na kołowrocie śmierci   Życie czwarte - cezar i jego żona - poszli po władzę, zginęli otruci   Życie piąte - przyszedł Jezus - i dał im do zrozumienia, że jest Panem, a oni nie oddali mu czci zginęli zabici przez Apostolstwo   Życie szóste - dali ludziom siły - on był budowlańcem, ona prostytutką, zginęli zgniecieni przez taran    Życie siódme - żyli w skrajnej biedzie, herlawi i umęczeni. Byli męczennikami, nie dostali nawet kromki chleba   Życie ósme - kastracja - zostali wykastrowani i przez 30 lat swojego życia nie odczuwali żadnego pociągu seksualnego.   Życie dziewiąte - wszechobecna śmierć i umór, syf, kiła i mogiła - nie osiągnęli nic, zginęli na dżumę.   Życie dziesiąte - mordercy - chodzili i zabijali wszystkich i wszędzie, zginęli unicestwieni kosmicznym laserem   Życie jedenaste - oświecenie - doznali oświecenia podczas którego zmarli   Życie dwunaste - zmartwychwstanie - wszyscy ich prześladowcy zmartwychwstali i rzucili się na ich pierwszą miłość, zabijając ich, kiedy odczuwali ekstremalne szczęście   Życie trzynaste - zlodowacenie - epoka lodowcowa - oni dając ludziom chłód serc i nienawiść przestali mówić i tylko jedli, nienawidząc się wzajemnie - umarli z wyziębienia.    Życie czternaste - kamienie - jak Syzyf zostali zmuszeni do wnoszenia kamieni na najwyższy szczyt   Życie piętnaste - osierocenie - zostali osieroceni, porzuceni i zginęli bez środków do życia.   Życie szesnaste - przejścia - przechodzili każdy rodzaj cierpienia - umarli jako Dawid i Katarzyna.   Życie siedemnaste - tożsamość - poznali swoją tożsamość, przypominając sobie wszystkie poprzednie życia i zmarli.   Życie osiemnaste - dorosłość - stając się dorosłymi popadli w kłótnie naprzemian ze zdziczeniem i manią na punkcie ciała. Spiralą w dół stoczyli się w rozpacz i zginęli pod mostem.   Życie dziewiętnaste - przeistoczeni - przeistoczyli się w aniołów, po czym odpadły im skrzydła i upadli z nieba na zięmię.   Życie dwudzieste - zniszczenie - w ziemię, gdy byli szczęśliwi uderzyły płomienie supernowy i spałiły doszczętnie ziemię przemieniając ją całą w popiół   Życie dwudzieste pierwsze - nowa ziemia - na nowej ziemi szukali siebie we dwójkę i nigdy nie znaleźli, zginęli z rozpaczy.   Życie dwudzieste drugie - odnalezienie - na nowej ziemi odnaleźli się od razu i ich dzieci odbudowały cywilizację, gdy oni popadli w nienawiść - zostali rozdzieleni, zginęli z braku miłości - uschnęli.   Życie dwudzieste trzecie - przeciąg - poznali życie poprzednie i życie następne - zginęli ze starości całkowicie je poznając.   Życie dwudzieste czwarte - Konstantynopol - żyli w szczęściu i miłości wraz z innymi ludźmi - Jego imię to Łukasz, jej - Katarzyna. Konstantynopol miastem miłości. Wszystko było dobrze. Ale pewnego dnia najechali miasto Turcy i zgładzili wszystkich. Ona została w wiatraczku i domku pełnym miłości zgwałcona na jego oczach.   Kara!   Przewymiarowani - wszystkie życia przeżywali w nieskończoność od 1. do 24.
    • @Magdalena Promieniście niespokojne
    • @LessLove

      Zaloguj się, aby zobaczyć zawartość.

    • @Annna2 Kto z Bogiem, ten w Bogu żyje i żyć będzie zawsze.  Cudem jest ten świat, cieszmy się nim, bo jest darem dla nas od Tego, który dzierży wszystko, co rozumiemy i czego nie możemy zrozumieć. Serdecznie Cię Pozdrawiam
  • Najczęściej komentowane

×
×
  • Dodaj nową pozycję...