W symbiozie

[Nata_Kruk]

 

           W symbiozie

 

 

wachlarze natury a to już tyle lat 
odkąd byliście małymi światełkami 
w churne dni - czas zerwał się z cugli - 
dzisiaj samodzielnie witacie świty a gdy 
jesteśmy razem zachęcacie głupawką
do kradzieży koni  i w jednej chwili 
znika lęk przed galopem po lesie - odgłosy 
i słowa a moja uwaga w drzewach dzięcioł 
stukiem nawołuje wiosnę wystraszone 
korniki skrobią -  o shit  - ślimak ślimaczy się  
na karpinie obok niego skaczą żabki
poddasze leśnej altany tęskniło za ciepłem
pająki tkają nowe sztucery by ustrzelić 
choćby kilku muszek po mrozopauzie pora 
na porządny posiłek - w zagłębieniach  
schowały się przed słońcem zwały śniegu 
nieopodal ruda kitka... przypomina sobie
gdzież to jesienią schowała...

 

- spójrz na mamę czy ona nas słucha...
- słucham i... słucham też... przy okazji... 
 
Tyci i Dallas wymienili między sobą 
znaczące spojrzenia oraz... uśmiech

 

 

 marzec, 2026

 

 

[huzarc]

@Nata_Kruk

Wiersz o czasie, dorastaniu i rodzinnej bliskości, opowiedziany poprzez obraz wspólnego pobytu w naturze. Ma formę luźnej, niemal strumieniowej obserwacji świata, w której mieszają się obrazy przyrody, humor i czułość. Bardzo prawdziwy.

[andrew]

@Nata_Kruk

...

wczoraj … cudowne 

chociaż nie  zawsze 

 

zniknęło 

jak piękna zorza 

budząca zachyt 

spoglądam na nie  

widzę z nim różne dziś 

wiele obiecywało 

jak piękna zorza 

budząca zachyt 

 

spoglądam  ...

widzę tamten świat 

 

wiosną budził 

nie tylko nadzieję 

wiele obiecywał 

 

obiecywał 

i dawał 

starczy na każde jutro 

 

jesteśmy tam na zawsze 

nawet jak niektórzy ...odeszli 

...

Pozdrawiam serdecznie 

Miłego dnia 

Edytowane 2 godziny temu przez andrew (wyświetl historię edycji)

[vioara stelelor]

@Nata_Kruk

Podoba mi się sposób, w jaki pokazujesz bliskość pomimo upływu czasu i zachodzących zmian.

Wspólne doświadczanie przyrody podkreśla ten proces, synchronizuje się z nim.

 

[Alicja_Wysocka]

@Nata_KrukZapatrzyłam się Nato, na ten obrazek, uroczy :)

[Berenika97]

@Nata_Kruk

 

Urzeka mnie to przejście od sentymentalnego wspomnienia "małych światełek" do wspólnego galopu przez las. Tytułowa symbioza to tutaj nie tylko współistnienie z naturą, ale przede wszystkim ta niesamowita więź, w której dzieci i rodzice potrafią czytać sobie w myślach - nawet gdy mama "odpływa" w stronę dzięcioła i korników.

Bardzo autentyczne i piękne! 

[Waldemar_Talar_Talar]

Witaj - piękny wiersz - 

                                         Pzdr.uśmiechem.