liryki karmelowe

[MIROSŁAW C.]

 

na polu przy ruczaju

w ciszy 

spokoju

coś ściska mnie w gardle

w tych ciemnych czasach

 

na wdechu

bębny wiatrów

czaruję dłonią 

w drżeniu

przenoszę na twoją skórę 

 

i kiedy jesteś bliska 

wszystkim moim myślom

wznosimy się 

nad wczesnowiosenne

 

karmelowe trawy

 

 

 

[Lenore Grey]

@MIROSŁAW C. Jakie śliczne!

[MIROSŁAW C.]

@Lenore Grey

To miło. 

Dziękuję, pozdrawiam. 

[huzarc]

@MIROSŁAW C. Gdy w świecie za dużo hałasu, wtedy człowiek jest bliżej siebie i szuka błogiego milczenia ale odpowiedzi w tym co bliskie, na skórze, pod skórą i w sobie. I tak sobie myślę, że ten wiersz jest właśnie o tym.

[Berenika97]

@MIROSŁAW C.

 

"Czaruję dłonią w drżeniu, przenoszę na twoją skórę" - dotyk jako magia, która wynosi ponad ciemne czasy. Karmelowe trawy na końcu jak ciepłe lądowanie. Czułość ratująca. 

[KOBIETA]

@MIROSŁAW C.

 

śliczny wiersz.!  tylko nie wiem dlaczego przeczytałam tytuł: Lizaki karmelowe;) i dlatego przyszłam …;) 

pozdrawiam serdecznie.! :) 

[Nata_Kruk]

Mirek.. cudowne zakończenie.. :) Panie Liryku.